หลังกินข้าวเสร็จ โจวเฉิงหลังก็เริ่มทำงานของตัวเอง
ตำแหน่งนักวิเคราะห์อาจกล่าวได้ว่าเป็นงานที่มีปริมาณมากที่สุดในสโมสร
ไม่เพียงต้องเก็บสถิติอัตราชนะของแชมเปียนที่แข็งแกร่งในแต่ละแพตช์ แต่ยังต้องคำนวณอัตราชนะของฝ่ายน้ำเงิน ฝ่ายแดง รวมถึงมังกรตัวเล็กด้วย
กระทั่งอัตราการเลือกใช้แชมเปียนของนักกีฬาอาชีพแต่ละคน อัตราการดันเลน อัตราการเข้าร่วมทีมไฟต์ และจังหวะที่เข้าร่วมทีมไฟต์ก็ต้องเก็บข้อมูลทั้งหมด
บรรดานักกีฬาอาชีพของทีมไอจีต่างพากันลงซ้อมเกม เริ่มฝึกซ้อมกันอย่างเข้มข้น
ทว่าในคืนนั้นเอง เชอเชอ ซัพพอร์ตของทีมแฟลชวูล์ฟส์ที่แพ้ทีมเอสเคทีในการแข่งขันเอ็มเอสไอ ได้กลับไปยังบ้านเกิดและเปิดไลฟ์สตรีม
เนื่องจากคลิปที่โจวเฉิงหลังอัปโหลดลงบิลิบิลิมียอดชมทะลุหลักล้านแล้ว จึงมีคนในวงการอีสปอร์ตแชร์ต่อกันเป็นจำนวนมาก
ผู้ชมจากอ่าวจันทร์ไม่น้อยก็ได้เห็นคลิปดังกล่าวเช่นกัน หลายคนเข้าไปปั่นกระแสในห้องไลฟ์ของเชอเชอ
เชอเชอไม่ได้ดูคลิป และไม่ได้หาข้อมูลให้ละเอียด พอเลือดขึ้นหน้าก็เปิดศึกใส่เฟกเกอร์ทันที!
“พวกคุณรู้ได้ยังไงว่าเฟกเกอร์ใช้บั๊ก? พวกคุณรู้กันหมดแล้วเหรอ? เขาใช้บั๊กของเลอบล็องก์สายสกปรก โคตรน่าหงุดหงิดเลยนะ!”
“แต่ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมตอนนั้นเมเปิลถึงไม่ขอหยุดเกม นั่นมันกลไกอะไรกันล่ะ มินเนียนยังไม่โจมตีเขาเลย ตลกชะมัด!”
ภาพไลฟ์ช่วงนั้นของเชอเชอถูกใครบางคนตัดต่อออกมาและแพร่กระจายไปทั่วอินเทอร์เน็ตอย่างรวดเร็ว ก่อนจะถูกอัปโหลดลงบิลิบิลิเช่นกัน
【เชอเชอเปิดศึกใส่เฟกเกอร์ เขาใช้บั๊กแข่งจริง】(ลองไปค้นดู มีเซอร์ไพรส์นะ)!
ยอดชมของคลิปนี้พุ่งขึ้นเร็วกว่าคลิปที่โจวเฉิงหลังอัปโหลดเสียอีก
ใช้เวลาเพียงคืนเดียว ยอดชมก็ทะลุ 5 ล้านครั้ง!
ส่วนคลิปของโจวเฉิงหลังก็พลอยมียอดชมพุ่งขึ้นเป็น 2.8 ล้านครั้งภายในคืนเดียวเช่นกัน!
เรื่องนี้ยิ่งบานปลาย ก็เริ่มมีแววว่าจะติดอันดับค้นหายอดนิยมของเวยป๋อ
ประธานหวังที่ยังคงท่องโลกออนไลน์อย่างหนักในเวลานี้ ถูกแฟน ๆ แท็กเรียกร้องให้ออกมาแสดงความเห็น
ตอนถูกแฟน ๆ แท็กใส่รัว ๆ ประธานหวังยังทำหน้างงอยู่ แต่ไม่นานก็เปิดดูคลิปทั้งสองจนจบ
ต้องยอมรับว่าประธานหวังมีหัวด้านการตลาดไม่น้อย
ทีมเอสเคทีเพิ่งคว้าแชมป์รายการเอ็มเอสไอมาได้ ทั้งยังเป็นทีมที่มีคนติดตามและพูดถึงมากที่สุดในวงการอีสปอร์ต
คืนนั้นเขากำลังเที่ยวเตร่อยู่ตามบาร์ในมหานครเซี่ยงไฮ้ จึงเรียกรถมาที่สโมสรไอจี
แม้ประธานหวังจะเป็นเจ้าของสโมสร แต่ปกติเขาแทบไม่ค่อยมาที่สโมสรเลย ไม่มีใครคาดคิดว่าเขาจะโผล่มาในเวลานี้
ซูเสี่ยวลั่วตกใจจนทำอะไรไม่ถูก รีบเอาน้ำลายป้ายผมตั้งยุ่ง ๆ ของตัวเอง ก่อนจะลนลานวิ่งออกมาจากห้องทำงาน
“ใครเป็นคนโพสต์เรื่องกลไกความเกลียดชังของมินเนียนลงบิลิบิลิ?” ประธานหวังเดินมาถึงด้านนอกห้องฝึกซ้อม สุ่มเรียกคนที่อยู่ใกล้ ๆ มาตบไหล่แล้วถาม
โจวเฉิงหลังกำลังเก็บข้อมูลอยู่ด้านนอกห้องฝึกซ้อม พอรู้สึกว่ามีคนตบไหล่ก็เงยหน้าขึ้นมองอย่างงุนงง
ภาพที่เห็นตรงหน้าคือใบหน้าคุ้นเคย
“ประธานหวัง?” โจวเฉิงหลังรีบยิ้มกว้าง “คลิปนั้นผมเป็นคนโพสต์เองครับ มีอะไรหรือเปล่า?”
แม้ตอนนี้โจวเฉิงหลังจะได้รับระบบมาแล้ว แต่ประธานหวังเป็นถึงลูกชายมหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง เขาควรเก็บตัวสร้างฐานให้มั่นคงไปก่อน ไม่จำเป็นต้องไปหาเรื่องประธานหวังจนสร้างอุปสรรคให้ตัวเอง
“นายเป็นคนโพสต์เหรอ? เป็นนักวิเคราะห์ของทีมงั้นหรือ?” ประธานหวังชะงักไปทันที “ไม่ใช่คนคอยสั่งอาหารเดลิเวอรีหรอกเหรอ?”
เขายังพอจำโจวเฉิงหลังได้อยู่บ้าง นักกีฬาอาชีพของไอจีแทบไม่มีใครมีปัญหาท้องเสีย ทั้งหมดเป็นผลงานของโจวเฉิงหลัง
“จริง ๆ ผมทำงานเสริมนักวิเคราะห์มาปีครึ่งแล้วครับ งานสั่งอาหารกับงานนักวิเคราะห์ก็จัดอยู่ในหมวดสถิติเหมือนกันนี่ครับ” โจวเฉิงหลังหัวเราะแหะ ๆ “แล้ววันนี้ผู้จัดการก็ให้สัญญาทดลองงานตำแหน่งนักวิเคราะห์กับผมด้วยครับ”
ประธานหวังมองโจวเฉิงหลังตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะเอ่ยขึ้นทันที “ได้! ถ้าอย่างนั้นคนที่เล่นตามคลิปคือนายใช่ไหม? ตอนนี้เล่นให้ดูซ้ำตรงนี้ได้หรือเปล่า?”
“ได้ครับ ท่าที่เห็นในคลิปผมเป็นคนเล่นเอง” แม้ในใจโจวเฉิงหลังจะสงสัยอยู่บ้าง แต่สีหน้ากลับเต็มไปด้วยความมั่นใจ
“ดี งั้นมาเล่นซ้ำกันเดี๋ยวนี้เลย” ประธานหวังนั่งลงหน้าคอมพิวเตอร์ข้างโจวเฉิงหลังทันที
พอดีตอนนั้นซูเสี่ยวลั่วก็วิ่งหน้าตาตื่นมาถึง เขายิ้มประจบเต็มหน้า “ประธานหวัง มาที่นี่ได้ยังไงครับ? ทำไมไม่บอกผมสักคำล่ะครับ? ผมจะได้ลงไปรับ!”
“ไม่ต้อง!” ประธานหวังโบกมือ ก่อนหยิบไอโฟน 7 รุ่นล่าสุดส่งให้ซูเสี่ยวลั่ว “นายถ่ายวิดีโอให้หน่อย ถ่ายให้ชัด ๆ”
“……” แม้ซูเสี่ยวลั่วจะยังงงอยู่เต็มหน้า แต่ก็ทำตามที่ประธานหวังสั่งอย่างว่าง่าย
ไม่นานทั้งสองฝ่ายก็เข้าเกม ประธานหวังเลือกอัศวินทราย ส่วนโจวเฉิงหลังเลือกทริสตาน่า
โจวเฉิงหลังควบคุมความเกลียดชังของมินเนียนได้อย่างสมบูรณ์แบบ ค่อย ๆ โจมตีอัศวินทรายจนตาย โดยไม่ดึงความเกลียดชังจากมินเนียนแม้แต่ครั้งเดียว
“ดี ๆ ๆ!” ประธานหวังมองจอที่มืดลง ปรบมือพลางลุกขึ้นยืน แล้วรับโทรศัพท์คืนมาก่อนจะตบไหล่โจวเฉิงหลังอย่างแรง “กลไกความเกลียดชังของมินเนียนนี่ นายศึกษาเองหรือ?”
“ใช่ครับ!” โจวเฉิงหลังพยักหน้าอย่างสงสัยเล็กน้อย จากนั้นก็แกล้งเกาหลังหัวพลางยิ้ม “นี่ไม่ใช่เรื่องพื้นฐานที่สุดหรอกเหรอครับ?
ผมนึกว่านักกีฬาอาชีพทุกคนรู้กันหมดเสียอีก จนกระทั่งเห็นเฟกเกอร์เล่นแบบนั้นในครั้งนี้ ถึงได้รู้ว่านักกีฬาอาชีพส่วนใหญ่ไม่เข้าใจเรื่องนี้
เหตุผลสำคัญส่วนหนึ่งที่อูจี้เก่งเรื่องยืนเลน ก็เพราะเขาเข้าใจความเกลียดชังของคลื่นมินเนียน เขาแอบโจมตีคู่ต่อสู้ได้โดยไม่กระทบคลื่นมินเนียน แต่ถ้าอีกฝ่ายสวนกลับ คลื่นมินเนียนก็จะเปลี่ยนเป้าหมาย”
แน่นอนว่าเขารู้ดีว่ากลไกความเกลียดชังของมินเนียนนี้แทบไม่มีใครเข้าใจ ถ้าไม่ได้รางวัลจากระบบ เขาเองก็คงคิดว่ามันเป็นบั๊ก
แต่เขาต้องพูดแบบนี้ ไม่อย่างนั้นจะทำให้เห็นคุณค่าของตัวเองได้ยังไง?
“เมื่อกี้นายบอกว่ายังอยู่ในช่วงทดลองงานใช่ไหม?” ประธานหวังเผยรอยยิ้มบาง ๆ
“ใช่ครับ ประธานหวัง!” โจวเฉิงหลังตอบอย่างจริงจัง “ประธานหวังวางใจได้เลยครับ ผมจะตั้งใจทำงานให้ดีและพยายามผ่านทดลองงานให้เร็วที่สุด”
“ไม่ต้องแล้ว” ประธานหวังรับโทรศัพท์จากมือซูเสี่ยวลั่ว แล้วชี้ไปที่โจวเฉิงหลัง “บรรจุเขาเป็นพนักงานประจำ!”
พอพูดจบ ประธานหวังก็ก้าวขึ้นไปยังห้องประชุมชั้นบน
“พรุ่งนี้กลางวันมาทำสัญญาฉบับพนักงานประจำ”
แม้ซูเสี่ยวลั่วจะไม่เต็มใจอย่างยิ่ง แต่ตอนนี้โจวเฉิงหลังได้เป็นพนักงานประจำแล้ว เขาจะยังใช้เรื่องนี้กดดันให้โจวเฉิงหลังพาลูกพี่ลูกน้องสาวของเขามามหานครเซี่ยงไฮ้ได้ยังไง?
แต่ประธานหวังพูดมาแล้ว เขาก็ทำได้แค่กล้ำกลืนฝืนยอมรับ
ทิ้งคำพูดไว้ประโยคหนึ่งแล้วรีบเดินตามประธานหวังไปทันที
“ขอบคุณครับประธานหวัง! ผมจะไม่ทำให้คุณผิดหวังแน่นอน!” โจวเฉิงหลังไม่คิดเลยว่าฟ้าจะประทานโชคดีลงมาให้ จึงตะโกนไล่หลังประธานหวังเสียงดัง
รอยยิ้มที่มุมปากของโจวเฉิงหลังกดไว้แทบไม่อยู่
ต่อให้วันหน้าออกจากไอจีไป เขาก็ยังหางานทำได้สบาย ๆ
พอออกจากไอจีแล้ว เขาจะไปพึ่งพาอาร์เอ็นจีทันที ไปอยู่กับอูจี้ ขอแค่หมอนั่นอยู่ที่ไหน เขาก็จะตามไปที่นั่น
ขอแค่ตามอูจี้ไปคว้าแชมป์โลกสักครั้ง ต่อไปเขาก็จะกลายเป็นโค้ชคนแรกของจีนที่ได้แชมป์โลก
มาดูกันสิว่าใครยังกล้าพูดว่าเขาเป็นโค้ชไร้ฝีมือที่ทำได้แค่สั่งอาหารเดลิเวอรี
ที่สำคัญที่สุดคือ พอได้เป็นนักวิเคราะห์ประจำในจังหวะนี้แล้ว
“ลูกพี่ลูกน้องสาว” ของเขาก็ไม่ต้องตายอีกต่อไป
ไม่อย่างนั้นอีกสามเดือนถ้า “ลูกพี่ลูกน้องสาว” ของเขาเกิดประสบอุบัติเหตุขึ้นมาด้วย เขาคงได้กลายเป็นโจวผู้สูญเสียลูกพี่ลูกน้องสาวไปตลอดกาลแน่ ๆ
อาปู้ คำด่าพวกนั้นให้นายแบกรับไว้คนเดียวเถอะ ฉันโจวเฉิงหลังไม่ขอเข้าไปเอี่ยวด้วยหรอก
(ขอของขวัญ ขอส่งพลังกันหน่อย!)