“ฉันตาฝาดไปหรือเปล่า? ตัวเลขความเสียหายนี่มันอะไรกัน?”
“วินาทีละสี่นัด ความเสียหายตั้งสี่ร้อยกว่า…ของที่หมอนั่นถืออยู่เป็นปืนพกหรือปืนลูกซองกันแน่? โกงชัด ๆ!”
“ไม่สิ อาจจะไม่ได้โกง…แต่ฝีมือจริง ๆ!”
เสียงอุทานตกใจดังขึ้นรอบด้าน ทุกคนนึกถึงชื่อเดียวกัน
“เขาคือมรณะประกาศ พวกเรารอดแล้ว!”
เหยียนปิงอิ๋งกับเซี่ยรุ่ยเอ๋อร์เห็นจัวเฟย์หยาง ดวงตางามทั้งคู่เต็มไปด้วยความตกตะลึง
ไม่ใช่แค่เพราะไอดีเหนือศีรษะของจัวเฟย์หยาง แต่ยังเป็นเพราะชุดคลุมดำทั้งตัวกับทะเลทรายอีเกิลในมือของเขา
พวกเธอมองปราดเดียวก็จำได้ว่าเป็นอาวุธหายากที่พวกเธอร้องขอจากพ่อค้าลึกลับเท่าไรก็ไม่ได้มา
“อาวุธของพ่อค้าลึกลับมาอยู่ในมือเขาได้ยังไง?”
เซี่ยรุ่ยเอ๋อร์ตาโตด้วยความตกตะลึง แต่เหยียนปิงอิ๋งตอบสนองอย่างรวดเร็ว รีบดึงเซี่ยรุ่ยเอ๋อร์ให้ตามไป
“รีบไป! ต้นตอแห่งกาฬโรคกำลังจะคลั่งแล้ว”
“จี๊ด จี๊ด จี๊ด—”
ต้นตอแห่งกาฬโรคส่งเสียงร้องคำรามด้วยความเจ็บปวด ความเสียหายมหาศาลที่เกิดขึ้นในพริบตาทำให้จัวเฟย์หยางดึงความเกลียดชังของมันมาได้ทันที ขณะเดียวกัน หนูยักษ์กลายพันธุ์หลายสิบตัวก็ล็อกเป้าหมายที่จัวเฟย์หยางพร้อมกัน
ฝูงหนูดำทะมึนพุ่งเข้ามา ภาพที่เห็นชวนให้ขวัญผวา
ผู้เล่นจำนวนมากรีบถอยหนีเข้าไปในเขตปลอดภัย
แม้แต่ NPC ทหารหน่วยรบพิเศษที่เฝ้าประตูเขตปลอดภัย ต่างก็เข้าสู่สภาวะเตรียมพร้อมรบ