เขาปิดห้องถ่ายทอดสดตั้งแต่ตอนที่ร่างแยกติดเชื้อปรากฏตัว
ทีมถูกกวาดล้างหมดแล้ว นี่คือข้อเท็จจริงที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลง ไม่มีเหตุผลให้ดูต่อ
สู้เอาเวลาไปดื่มด่ำกับช่วงเวลาแสนสุขของตัวเองดีกว่า
ทันใดนั้น ลูกน้องก็วิ่งมาจากระยะไกล ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว “ลูกพี่ แย่แล้ว...”
“เรียกพ่อแกสิ ไม่เห็นหรือไงว่าฉันกำลังทำธุระกับพี่สะใภ้แกอยู่ หรือมรณะประกาศตายแล้ว?”
ฉู่จวิ้นหยางมีสีหน้าสุขสมอย่างยิ่ง แต่ลูกน้องกลับส่ายหัวเป็นระวิง “ไม่ใช่ครับ เขา... เขากำลังจะจัดการบอสคนเดียวได้แล้ว”
“อะไรนะ?”
ฉู่จวิ้นหยางชะงักงันไปโดยไม่รู้ตัว ทันใดนั้นก็มีเสียงประกาศอันกึกก้องดังมาจากท้องฟ้า
【ยินดีกับมรณะประกาศ เหมียวเหมียวปิงอิ๋ง เหมียวเหมียวรุ่ยเอ๋อร์ และเหมียวเหมียวเสียวหยู่ ที่สังหารบอสชั้นเงินระดับ 10 ร่างผีดิบติดเชื้อได้สำเร็จ คว้าตำแหน่งผู้สังหารแรก! รางวัล: 50,000 แต้มสังหาร แต้มสถานะอิสระ +10 ชื่อเสียง +50】
เสียงประกาศดังต่อเนื่องสามครั้ง สะเทือนจนหูแทบหนวก!
“เป็นไปไม่ได้!”
ฉู่จวิ้นหยางตะโกนลั่นด้วยความโกรธจนผุดลุกขึ้นยืน แต่ในวินาทีถัดมา ใบหน้าก็บิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด ก่อนจะล้มลงกับพื้น
เขากุมท้องน้อยไว้แน่น
เจ็บจนขาทั้งสองข้างกระตุก ราวกับกุ้งตั๊กแตนตัวหนึ่งถูกไฟช็อต
เฉินหรงรีบเข้ามาตรวจดูอาการ สีหน้าซีดเผือด
ไพ่กระดาษที่ปาออกไปยังตัดแตงกวาขาดได้
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าก่อนหน้านี้ฉู่จวิ้นหยางรีบออกมา แถมยังเพิ่มอัตราประสาทสัมผัสขึ้นไปถึง 200%
รสชาติชวนซาบซ่านนั่น...
“ที่รัก ไม่ได้ขาดใช่ไหม?”
เห็นฉู่จวิ้นหยางกระตุกจนแทบขยับไม่ได้ เฉินหรงก็ตกใจ รีบส่งข้อความหาคนอื่น
“ใครก็ได้รีบขับรถมาบ้านฉันที พาจุนเสี่ยไปโรงพยาบาลเร็ว!”