"พี่สะใภ้ ตื่นแล้วเหรอ ข้าวต้มถั่วแดงกับซาลาเปาไส้หมูยังอุ่นอยู่ในหม้อ รีบมากินรองท้องก่อนสิ" เย็นเทียนเห็นเวินหน่วนหน่วนออกมา ก็รีบวางขวานที่กำลังซ่อมแซมไม้ลง แล้วยืนตรงพูดขึ้น
เวินหน่วนหน่วนมองดูสนามหญ้าที่รกเรื้อและสามน้องที่กำลังยุ่งวุ่นวายอย่างสงสัย
พี่ใหญ่กำลังสับกิ่งไม้ใหญ่ น้องเล็กกำลังขุดหลุมข้างโรงฟืน ส่วนน้องกลางข้างตัวมีหญ้าแห้งกองใหญ่? ใบหญ้าแห้งสินะ ดูแล้วเหมือน
"พวกเรากำลังทำอะไรกันอยู่?"
"อ๋อ กำลังสร้างโรงม้าไง!" เย็นหยุนที่กำลังก้มหน้าขุดหลุมอยู่ ได้ยินเวินหน่วนหน่วนถามก็เงยหน้าขึ้นตอบอย่างร่าเริง
สร้างโรงม้า? ไม่ใช่เพิ่งพูดกันตอนเย็นวานนี้ที่พี่ใหญ่กลับมาหรอกเหรอ?
เร็วขนาดนี้เลย?
สามน้องเป็นคนลงมือทำจริง ๆ นะเนี่ย
ความเร็วระดับนี้ เจ๋งมาก
แต่ "ไม่ต้องวางแผนก่อนเหรอ?"
"คิดไว้แล้ว ลองสร้างติดกับกำแพงรอบโรงฟืน จะได้ไม่ต้องทำกำแพงสองด้าน ประหยัดแรง อีกสองด้านของโรงม้ากองฟางเป็นกำแพง แล้วคลุมด้วยเสื่อกกที่ทอแน่น ๆ กันลมกันฝนหิมะได้
ด้านที่หันเข้าสนามหญ้า ให้เว้นช่องไว้เข้าออก ทำประตูด้วยไม้แผ่น แล้วมุงหลังคาด้วยหญ้าคาก็พอ" เล้งเทียนอธิบายอย่างเป็นระเบียบ
เวินหน่วนหน่วนยิ่งฟังก็ยิ่งรู้สึกสำนึกผิด เธออยากทำเตาอบ เธอใช้ความจำระดับท่องหนังสือทั้งเล่ม พยายามนึกถึงขั้นตอนและข้อควรระวังของสาวสวยบล็อกเกอร์อาหาร แล้วก็วาด ๆ แก้ ๆ เติม ๆ ลงบนกระดาษด้วยถ่าน แต่จนป่านนี้ยังไม่ได้ข้อยุติ กลัวว่าทำออกมาแล้วจะใช้ไม่ได้
ทำไมดูพี่น้องเขาทำอะไรมีขั้นตอนชัดเจนและทำง่ายจัง?
เวินหน่วนหน่วนรีบหันกลับเข้าห้อง หยิบแบบที่วาด ๆ แก้ ๆ ออกมา "พี่ใหญ่ น้องรอง ดูหน่อยสิ อันนี้ทำได้ไหม?"