วันรุ่งขึ้น
คาแซนตื่นนอนแล้ววิ่งไปที่ป่ามรณะเพื่อฝึกชกมวยต่อ โดยเฉพาะหาไม้ต้นใหญ่ ๆ มาเป็นเป้าทุบตีไม่หยุด เพื่อฝึกฝนกำปั้นเหล็กของตัวเอง!
เงาแยกของเขาก็ฝึกหกวิชาของกองทัพเรืออยู่
โชคดีที่ป่ามรณะอยู่ไกลจากหมู่บ้าน ไม่งั้นเสียงดังขนาดนี้คงซ่อนไว้ไม่ได้
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นรู้ข่าวเป็นคนแรกว่าเขาวิ่งไปชกมวยที่ป่ามรณะ
พรสวรรค์ด้านกายกรรมของคาแซน หรือจะว่าความแข็งแรงของร่างกายก็ได้ นั้นเกินความคาดหมายของเขา
ต่อให้ผ่านโลกมามากแค่ไหน ก็ไม่เคยเห็นเด็กอายุไม่ถึงสิบขวบคนไหนฝึกฝนร่างกายจนถึงระดับนี้มาก่อน
อีกอย่าง วิชาที่คาแซนใช้เงาแยกฝึกฝนนั้นแปลกประหลาดมาก อย่างน้อยเขาเองก็ไม่เคยเห็นมาก่อน เห็นได้ชัดว่าเป็นวิชากายกรรมที่คิดค้นขึ้นเอง
เห็นได้ว่าพรสวรรค์ด้านกายกรรมของคาแซนสูงแค่ไหน
ช่วงนี้ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นคิดอยู่นาน สุดท้ายก็เห็นว่าการให้สึนาเดะเป็นคนสอนคาแซนเป็นทางเลือกที่ดี
น่าเสียดาย ตั้งแต่สงครามนินจาครั้งที่สอง ที่ได้เห็นคนรักและน้องชายตายต่อหน้าต่อตา มันสร้างบาดแผลทางจิตใจอย่างหนักให้สึนาเดะ
ในฐานะนินจา หรือแม้แต่ยอดฝีมือด้านการแพทย์ของวงการนินจา สึนาเดะกลับเป็นโรคกลัวเลือด!
ตอนนี้ สึนาเดะออกจากโคโนฮะไปแล้ว พากะโตะ ชิซึเนะเที่ยวเตร่ไปทั่วโลกนินจา ไม่มีใครรู้ว่านางไปที่ไหน