ห้าวันต่อมา
แดนทุรกันดารตะวันออก จักรวรรดิต้าเซี่ย เลยไปทางตะวันออกอีกร้อยลี้คือทะเลตะวันออก
ฉู่เสียนมองดูพื้นที่โล่งกว้างเบื้องหน้า ความกังวลในใจพลันมลายสิ้น
“ใช้การ์ดสร้างสำนัก!”
【ขอผู้ครอบครองตั้งชื่อสำนัก!】
“หลิงเซียว!”
【ใช้งานสำเร็จ! สำนักหลิงเซียวกำลังสร้าง!】
ชั่วขณะต่อมา!
“ตูมมม!!!”
จากส่วนลึกของชีพจรพิภพดังเสียงครืนครางราวฟ้าคำราม พื้นดินใต้เท้าฉู่เสียนปริแตกฉับพลัน รอยแยกพวยพุ่งละอองไอขาวนวลดุจหยก!
แล้วผืนดินพลันยกตัวสูงพรวด ยอดเขาหลายลูกทะยานขึ้นจากพื้น ทิ่มทะลวงชั้นเมฆ!
น้ำพุวิญญาณกลางขุนเขาเบื้องหลังทะลวงชั้นหินผาอย่างรุนแรง เปล่งประกายเจิดจ้าท่ามกลางแสงแดด!
เพียงชั่วลมหายใจไม่กี่เฮือก อาคารโอฬารตระการตาของสำนักก็ปรากฏตรงหน้าสองคนหนึ่งสุนัข!
“บัดซบ!”
“ศิษย์ศิษย์…ศิษย์…”
อวี่เจี้ยนตะกุกตะกักอยู่พักใหญ่ก็มิได้ความ
ต้าเหลืองยิ่งเบิกตากว้าง ขาสุนัขทั้งสี่สั่นระริกด้วยความหวาดกลัว
“โฮ่ง?”
ฉู่เสียนไหนเลยจะไม่เคยผ่านโลกมา ประคองจิตให้สงบลงอย่างรวดเร็วก่อนอธิบายว่า
“อาจารย์ของเจ้าตระเตรียมไว้ให้ข้า ไม่ต้องตื่นตระหนก”
ทันทีที่ย่างกรายเข้าสู่สำนัก ร่างหนึ่งพลันปรากฏกาย!
“สำนักหลิงเซียว ชื่ออวี่ขอคารวะเจ้าสำนัก!”
สตรีผู้หนึ่งเรือนผมแดงดั่งเปลวเพลิงโชติช่วง ผิวกายผุดผ่องดุจไข่มันละเอียด เปลือกบางราวพร้อมจะแตกเปราะ เครื่องแต่งกายสีแดงสดโอบรัดเรือนกายงามสะพรั่ง ทรวดทรงโค้งเว้าจัดว่ารูปสมบูรณ์
ยืนเท้าเปล่า ลอยตัวสงบนิ่งกลางอากาศ ไร้ธุลีแม้สักอณู
การปรากฏกายของสตรีเบื้องหน้าทำให้ฉู่เสียนอุ่นใจยิ่ง!
นี่คงเป็นผู้อาวุโสใหญ่ของสำนักที่ระบบมอบให้แล้วกระมัง!
ผู้แข็งแกร่งขั้นมหาจักรพรรดิ!
เพียงแต่ระบบได้กำหนดกฎไว้แล้ว บุคคล NPC ไม่อาจออกนอกเขตสำนัก
“ผู้อาวุโสใหญ่คุ้มครองสำนัก ลำบากแล้ว”
ฉู่เสียนเอ่ยวาจาเช่นนั้น ในใจรีบกล่าวกับระบบว่า
“ระบบเอ๋ย ผู้อาวุโสใหญ่คนนี้จะมีสักวันที่ขับไล่ข้าออกจากสำนักหรือไม่?”
【ผู้ครอบครองวางใจได้ สิ่งที่ระบบผลิต ล้วนเป็นของชั้นเลิศ! NPC จะจงรักภักดีต่อผู้ครอบครองอย่างถึงที่สุด!】
【ผู้ครอบครองได้เข้าสู่เขตสำนักแล้ว ภารกิจระบบเริ่มทำงาน】
【ภารกิจหลักเริ่มแล้ว: รับศิษย์สิบคนให้สำนัก】
【ความคืบหน้าภารกิจ: 1/10】
【รางวัลภารกิจ: เพิ่มระดับพลังผู้ครอบครองถึงขอบเขตน้ำพุวิญญาณขั้นสูงสุด (ยังไม่สำเร็จ)】
【ภารกิจรองเริ่มแล้ว: ทุกครั้งที่ศิษย์สำนักเลื่อนระดับพลัง ผู้ครอบครองจะได้รับโอกาสจับรางวัลหนึ่งครั้ง】
【จำนวนการจับรางวัลปัจจุบัน: 0】
ลำดับขั้นการฝึกตนของโลกนี้ ฉู่เสียนรู้แจ้งชัดเจนนัก แบ่งเป็นสี่ขั้นสิบระดับ:
ขั้นสามัญ: หลอมปราณ ทะลวงชีพจร น้ำพุวิญญาณ
ขั้นวิญญาณ: โอสถทิพย์ ทะเลเทพ วิสัชนามรรค
ขั้นปราชญ์: ผสานมรรค กึ่งปราชญ์ มหาปราชญ์
ขั้นมหาจักรพรรดิ: มหาจักรพรรดิ
ฉู่เสียนในปีนั้น เคยบรรลุถึงขั้นผสานมรรค!
ผู้คนต่างขนานนามว่าปราชญ์น้อย!
หากขั้นผสานมรรคมาอยู่ในจักรวรรดิต้าเซี่ยนี้ ก็ไร้ผู้ต่อต้านแล้ว!
ส่วนรางวัลภารกิจระดับน้ำพุวิญญาณขั้นสูงสุด ในพื้นที่ตะวันออกของจักรวรรดิต้าเซี่ย ก็มากพอจะปกป้องตนได้
เมื่อเข้าใจการทำงานของระบบโดยสังเขปแล้ว ฉู่เสียนให้ชื่ออวี่นำทาง สองคนหนึ่งสุนัขมุ่งหน้าสู่ยอดเขาหลักของสำนักหลิงเซียว
“บัดซบ! ต้าเหลือง เจ้าเคยเห็นองุ่นที่พ่นไฟน้ำเงินหรือไม่?”
“โฮ่ง?”
ชื่ออวี่อธิบายตามจังหวะว่า “องุ่นแก้วเปลวเพลิงน้ำแข็ง ยาวิญญาณ กินผลเดียวก็ทำให้ร่างผู้บำเพ็ญเพียรเกิดเปลวไฟศักดิ์สิทธิ์ขึ้นหนึ่งเส้น”
ฉู่เสียนรูม่านตาหรี่ลง!
ปีนั้นตนเพื่อแย่งเปลวไฟศักดิ์สิทธิ์หนึ่งเส้นให้ท่านปราชญ์โอสถแห่งสำนักเสี่ยวอวิ๋น ถึงกับล้มล้างห้าสิบแปดสำนัก!
มาถึงที่นี่กลับเป็นเพียงเรื่องกินองุ่นผลหนึ่ง?
มันช่างเกินเลยไปแล้วมิใช่หรือ?
“เฮ้ย! ต้าเหลือง! เจ้าหมาบัดซบ! นั่นยาวิญญาณนะ! เจ้า...”
เสียงด่าทอของอวี่เจี้ยนพลันเรียกความสนใจจากฉู่เสียน เห็นต้าเหลืองพ่นเปลวไฟสีน้ำเงินออกมาสองสามเส้น
ชั่วอึดใจต่อมา “อึก” เสียงหนึ่ง มันก็กลืนองุ่นทั้งพวงลงท้องไปเสียดื้อๆ!
อวี่เจี้ยนร้อนใจ คว้าต้าเหลืองมากอดไว้ในอก หมัดร่วงหล่นดั่งเม็ดฝนลงบนท้องสุนัข!
“ปัง ปัง ปัง!”
“ต้าเหลือง! เจ้า เจ้า เจ้า...”
“นี่มันยาวิญญาณ เจ้าก็แค่หมาบ้าน เจ้าจะระเบิดเอานะ!”
“รีบคายออกมาเดี๋ยวนี้!”
“ตูม!”
ร่างสุนัขของต้าเหลืองพลันระเบิดเปลวไฟน้ำเงินจำนวนมหาศาล!
โชคดีที่ฉู่เสียนมือไวตาคม กระชากอวี่เจี้ยนกลับมา มิฉะนั้นคงถูกไฟน้ำเงินกลืนกินเป็นแน่!
ฉู่เสียนเอามือเท้าผาก หมดหนทางโบกมือให้ชื่ออวี่
ชื่ออวี่พลันเข้าใจ
เห็นชื่ออวี่ยกหัตถ์งามเบาเบา ลำแสงสีรุ้งสายหนึ่งแทรกซึมเข้าร่างต้าเหลือง
จากนั้นทั้งสามก็เห็นสุนัขสีเหลืองตัวหนึ่งฟื้นคืนชีพในเปลวไฟน้ำเงิน!
หมาสีเหลือง ไฟสีน้ำเงิน ถึงแม้สีสันจะขัดเขินนัก แต่พลังอำนาจที่ระเบิดออกจากร่างต้าเหลืองช่างรุนแรงยิ่ง!
“โฮ่ง!!!”
เสียงเห่าหนึ่งครั้ง ทำเอาฉู่เสียนและอวี่เจี้ยนถอยกรูดไม่หยุด!
“มึงเห่าอะไรของมึงวะ?”
อวี่เจี้ยนเป็นผู้บำเพ็ญเพียรขั้นหลอมปราณระดับห้า กลับถูกต้าเหลืองกดดันจนไม่อาจขัดขืน ได้แต่คำรามลั่น!
“ข้าถามว่ามึงเห่าอะไรของมึง!”
ว่าแล้วก็คว้าก้อนหินบนพื้นขว้างใส่ต้าเหลือง!
“ตุ้บ!”
“งืด งืด งืด~~~”
ต้าเหลืองสำนึกความจริง เดินย่องหลบไปข้างทางหางตก
ฉู่เสียนมองเห็นมากกว่าอวี่เจี้ยน
“ต้าเหลืองกลับมีพลัง! ดูแล้วน่าจะถึงขั้นทะลวงชีพจรระดับห้า!”
“ยาวิญญาณเพียงพวงเดียว กลับทำให้หมาบ้านธรรมดาตัวหนึ่งก้าวกระโดดกลายเป็นสัตว์วิญญาณ!”
“ทั้งยังก้าวข้ามขั้นหลอมปราณโดยตรง เป็นสัตว์วิญญาณขั้นทะลวงชีพจร!”
“ยิ่งเหลือเชื่อขึ้นทุกที!”
พลันแววตาที่ฉู่เสียนมองชื่ออวี่พลันรู้สึกปลอดภัยอันหาที่สุดมิได้!
นี่คือมหาจักรพรรดิอย่างนั้นหรือ? เปลี่ยนแปลงชะตากรรมของสิ่งมีชีวิตหนึ่งได้ง่ายดาย!
คราวนี้ดีแล้ว นอกเหนือจากชื่ออวี่ที่เป็น NPC แล้ว ต้าเหลืองยังกลายเป็นยอดฝีมือของสำนักหลิงเซียว!
คนทั้งหลายเดินลึกเข้าไปภายในสำนัก พลังวิญญาณโดยรอบก็หนาแน่นขึ้นทุกขณะ
“อาจารย์...ไฉนข้ารู้สึกว่าพลังวิญญาณที่นี่หนาแน่นกว่าที่圣地เสี่ยวอวิ๋นของพวกเราเสียอีก?”
เนื่องจากสูญเสียพลังทั้งหมด ฉู่เสียนจึงไม่รู้สึกถึงพลังวิญญาณ กลับเป็นอวี่เจี้ยนที่พบความผิดปกติก่อน
“อาจารย์! ข้าจะเลื่อนขั้นแล้วขอรับ!”
กล่าวจบ อวี่เจี้ยนก็ลงนั่งขัดสมาธิ เริ่มตั้งสมาธิเพื่อเลื่อนขั้น
เพียงชั่วลมหายใจ อวี่เจี้ยนก็ปลดปล่อยพลัง ขจัดพลังวิญญาณเสื่อม สีหน้าเปี่ยมสุข “อาจารย์! ศิษย์หลอมปราณระดับหกแล้ว!”
ฉู่เสียนยิ้มแล้วผงกศีรษะ “อืม! ไม่เลว!”
ในหน้าต่างระบบ โอกาสจับรางวัลของฉู่เสียนเพิ่มขึ้น +1 อย่างเงียบงัน
สองคนหนึ่งสุนัขในที่สุดก็มาถึงยอดเขาหลักของสำนักหลิงเซียว
ฉู่เสียนอาศัยจังหวะที่ชื่ออวี่พาอวี่เจี้ยนไปเลือกที่พัก เปิดคลังสัมภาระระบบ
【สิ่งของ: การ์ดเปิดใช้ร่างเซียนฟ้าใหญ่ X1, คัมภีร์เซียนฟ้าใหญ่ X1】
“ใช้การ์ดเปิดใช้ร่างเซียนฟ้าใหญ่!”
【เลือกเป้าหมายใช้งาน: อวี่เจี้ยน (ตอนนี้ใช้ได้เพียงคนเดียว)】
【ยืนยันใช้การ์ดเปิดใช้ร่างเซียนฟ้าใหญ่กับอวี่เจี้ยนหรือไม่?】
ฉู่เสียนไม่รีรอแม้แต่น้อย: “ยืนยัน!”
【ร่างเซียนฟ้าใหญ่กำลังเปิดใช้......】
เห็นอวี่เจี้ยนที่เดินตามหลังชื่ออวี่ ร่างกายส่องแสงทองอร่าม อาภรณ์พลิ้วพัดดั่งต้องลมกรรโชก
ชั่วอึดใจ แสงสว่างเจิดจ้าจากกาย ตัวอักษรโบราณเคลื่อนคล้อยเหมือนหลอมรวมเป็นหนึ่งกับฟ้าดิน!
แสงทองเจิดจ้าราวกับจะฉีกทึ้งผืนนภา ทุกชีพจรพลังวิญญาณสั่นสะเทือนอากาศ!
อวี่เจี้ยนประหนึ่งเกิดใหม่จากเปลวเพลิง
“อ๊าก!!!”
ความเจ็บปวดสุดแสนสาหัสทำให้อวี่เจี้ยนแผดเสียงลั่น
ความเจ็บปวดทั่วร่างประหนึ่งถูกมีดกรีดเฉือนพลันทำให้อวี่เจี้ยนหมดสติไป!