หน้าประตูสำนักหลิงเซียว
เด็กสาวในชุดเขียวเงยหน้ามองอักษรสามคำว่า “สำนักหลิงเซียว” พลางครุ่นคิดอยู่ในใจ
“ไม่นึกเลยว่า แม้แต่ผู้บำเพ็ญขั้นกึ่งจักรพรรดิอย่างข้า ก็ยังมีวันที่ได้กลับชาติมาเกิด”
“หึ ๆ! ไอ้บุรุษสารเลวกับหญิงแพศยา พวกเจ้าสองคนจงมีชีวิตอยู่ให้ดีเถิด! รอให้ข้าลงมือสับกระดูกพวกเจ้าทั้งคู่เป็นเถ้าด้วยตนเอง!”
“พลังวิญญาณที่นี่เข้มข้นไม่น้อย หากข้าปิดด่านบำเพ็ญที่นี่สัก 20 ปี พอออกจากด่านก็ย่อมไร้ผู้ต้าน!”
หลินเซวียน ซึ่งเป็นผู้บำเพ็ญขั้นกึ่งจักรพรรดิจากอีกทวีปหนึ่ง ถูกสหายสนิทหญิงและคู่บำเพ็ญร่วมมือกันทำร้าย ทว่ากลับได้มาเกิดใหม่ในทวีปเสวียนเซียวโดยไม่คาดคิด
ขณะที่หลินเซวียนกำลังครุ่นคิด ชื่ออวี่ในชุดแดงก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าประตูสำนัก
“เข้ามาเถิด”
น้ำเสียงของชื่ออวี่ทำให้หลินเซวียนรู้สึกสงบอย่างยิ่ง ชวนให้ผู้คนอดไม่ได้ที่จะอยากเข้าใกล้
หลินเซวียนลอบตกใจในใจ
“หืม? บุคลิกของคนผู้นี้ไม่ด้อยไปกว่าชาติที่แล้วของข้าเลย ต้องไม่ใช่คนธรรมดาแน่!”
“ไม่นึกเลยว่าในดินแดนห่างไกลเช่นนี้จะมีบุคคลระดับนี้อยู่!”
ภายนอก หลินเซวียนแสดงท่าทีเคารพอย่างยิ่ง
“ขอรับ”
ชื่ออวี่เพียงเหลือบมองหลินเซวียนอย่างเรียบเฉย ก่อนจะหันหลังนำทางไปอย่างเชื่องช้า
ทันทีที่ร่างของหลินเซวียนก้าวข้ามประตูสำนัก!
หึ่ง!
หลินเซวียนรู้สึกเพียงว่าพลังวิญญาณมหาศาลดุจคลื่นฟ้าถาโถมเข้าหาใบหน้า!
ชั่วพริบตา กฎแห่งฟ้าดินมากมายก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า!
ยังมีแสงเจิดจาง ๆ หลายสายที่ยากจะจับต้องลอยขึ้นรอบกาย!
หลินเซวียนมั่นใจว่า หากชาติที่แล้วได้บำเพ็ญอยู่ที่นี่ นางคงบรรลุเต๋าและเป็นจักรพรรดิไปนานแล้ว!
