เสี่ยวเจ้าทำตามคำสั่งเดินเข้าไป แต่ในเวลานี้ก็มีเพียงตาชั่งแบบเก่าที่ใช้ตุ้มถ่วงเท่านั้น
ดังนั้น ในที่สุด เฒ่าเกาก็ต้องเดินเข้ามาช่วย คนหนึ่งอยู่ที่ปลายด้านหนึ่งของคานชั่ง ใช้ไม้คานงัดตุ้มถ่วงให้ยกขึ้น
"167 ชั่ง 5 ตำลึง เอาเกินให้หน่อย..."
เสี่ยวเจ้ารายงานตัวเลขออกมา เฒ่าเกาลืมตาสว่างขึ้นมา: "ข้าบอกแล้วไง เสี่ยวซู เจ้าไปเอาหมูตัวใหญ่ขนาดนี้มาจากไหนกัน? ไม่ธรรมดาจริงๆ นะ"
อันที่จริง หมูเหล่านี้ล้วนเป็นหมูขาวที่เพาะพันธุ์ในยุคหลัง กินอาหารสำเร็จรูปเติบโต
ซูเหยี่ยไม่กินเอง ภายในไห่ก่างยังมีหมูหอมตัวเล็กๆ รวมถึงหมูดำและหมูพื้นบ้านอีก
พวกนั้นล้วนเป็นเนื้อชั้นดี เริ่มตั้งแต่สายพันธุ์หมูก็เป็นเลิศ
ต่อมาอาหารที่กินล้วนเป็นธัญพืช อย่างแย่ที่สุดก็เป็นรำข้าว
โอ้อวดว่าเป็นการเลี้ยงแบบธรรมชาติ100% ล้วนมีบริษัทใหญ่คอยติดตามตลอด ส่งให้เฉพาะชนชั้นสูง
แน่นอนว่ามีเพียงไม่กี่ชุด ที่เหลือส่วนใหญ่ก็เป็นแบบกินอาหารสำเร็จรูปเติบโต
แท้จริงแล้วเนื้อชั้นดีจำนวนน้อยนิดนี้ล้วนถูกส่งมาทางเครื่องบิน
เพียงแต่มาพักที่คลังสินค้าของพวกเขาชั่วคราว ไม่ถึงครึ่งวันก็จะถูกส่งต่อไปยังที่อื่น
"แต่ในช่วงเวลาสั้นๆ กินเองก็เพียงพอแล้ว"
ซูเหยี่ยไม่คิดมาก หากจำเป็นจริงๆ หมูที่กินอาหารสำเร็จรูปก็กินได้
"ก็ไม่มีอย่างอื่นอีก สิ่งที่ผ่านไห่ก่างของเราล้วนมีคุณภาพดี เพียงแต่มันกินอาหารสำเร็จรูปเท่านั้นแหละ"