หลินมั่วหรานฉวยจังหวะที่กู้หนานกำลังเปิดศึกวาทะกับคนทั้งกลุ่มอย่างดุเดือดอยู่ในห้องนั่งเล่น ย่องกลับเข้าห้องนอนอย่างเงียบเชียบ เธอวางตำราเวทมนตร์ขั้นต้นเล่มหนาหนักลงบนเตียง แล้วนั่งขัดสมาธิเริ่มพินิจพิจารณา
“จะเสริมความแข็งแกร่งให้ตำราเวทมนตร์เล่มนี้เลยดี หรือจะลองเสี่ยงดูว่าจะสังเคราะห์เป็นเล่มระดับกลางหรือสูงได้ไหม?”
เธอเท้าคางคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกถึงปัญหาสำคัญขึ้นมาได้—ตอนออกไปสู้ เธอเหมือนจะไม่ได้สวมตำราเวทมนตร์ติดตัวไปด้วยเลยสักนิด
เธอรีบเปิดช่องอุปกรณ์ ในนั้นมีเพียง: พรคุ้มครองการคุมกำเนิด, แหวนคำสัตย์
ไม่มีตำราเวทมนตร์ ไม่มีโทรศัพท์สุดล้ำ
เธอหยิบตำราเวทมนตร์บนเตียงขึ้นมากอดไว้แนบอก ทันใดนั้นก็มีไอคอนตำราเวทมนตร์เพิ่มขึ้นมาในช่องอุปกรณ์
พอวางลง ไอคอนก็หายไป พอหยิบขึ้นมาอีกครั้ง ไอคอนก็ปรากฏขึ้นอีก
“ที่แท้ช่องอุปกรณ์ก็อัปเดตตามจริงนี่เอง สมจริงใช้ได้เลยแฮะ”
เธอกอดตำราเวทมนตร์ไว้ตามเดิม พลางจดจำเรื่องหนึ่งไว้ในใจ—ต่อไปต้องระวังไม่ให้กู้หนานแอบถอดสร้อยคอจากคอเธอ
แต่พอคิดอีกที ไอ้หมอนั่นถึงจะหื่นไปหน่อย ก็คงไม่ถึงขั้นทำเรื่องเลวทรามแบบนั้นหรอก
ตอนนี้พวกเขายังไม่ได้สุขสบายถึงขั้นจะเลี้ยงลูกกันที่นี่
เธอเลิกคิดฟุ้งซ่าน แล้วเปิดหน้าต่างสังเคราะห์
ต่างจากก่อนหน้านี้ ฟังก์ชันเสริมความแข็งแกร่งที่เพิ่งปลดล็อกมีหน้าต่างใหม่เพิ่มขึ้นมา ตรงกลางเป็นช่องหลักหนึ่งช่อง รอบ ๆ มีช่องวัตถุดิบสามช่อง ดูจากการจัดวางก็รู้ว่าเอาไว้ใส่วัตถุดิบเสริม
เธอวางตำราเวทมนตร์ขั้นต้นลงในช่องหลักตรงกลาง ช่องวัตถุดิบทั้งสามพลันสว่างวาบขึ้นพร้อมกัน