หลังเปลี่ยนยางเส้นใหม่ ซ่อมความทนทานของรถ และเติมน้ำมันจนเต็มถังแล้ว กู้หนานก็เปิดหน้าต่างระบบขึ้นมา
【ยานพาหนะ: รถบ้านบรรทุกหนักพลเรือน รุ่นเอ】
【ระดับ: 1】
【พลังป้องกัน: 30】（หมายเหตุ: ต้านทานการโจมตีของซอมบี้ระดับ 1 ได้）
【น้ำหนักบรรทุก: 16 ตัน】
【พื้นที่: 40 ตารางเมตร】
【ความทนทาน: 60%】
【น้ำมันเชื้อเพลิง: 57% | ระยะทางที่คาดว่าจะวิ่งได้: 1,000 กิโลเมตร】
【อาวุธติดตั้งภายนอก: ไม่มี】
“แบบนี้ก็วิ่งต่อได้นานแล้ว... รีบลงมือกันเถอะ”
【นับถอยหลังสิ้นสุดระยะเวลาคุ้มครองมือใหม่: 2 ชั่วโมง 5 นาที...】
เครื่องยนต์คำรามขึ้นอีกครั้ง รถบรรทุกหนักแล่นต่อไปข้างหน้า
ขณะนั้น หลินมั่วหรานนอนคว่ำอยู่บนเตียงในห้องนอน กลิ้งไปกลิ้งมาด้วยความหงุดหงิด ผมขาวแผ่กระจายเต็มเตียง แต่สัมผัสอุ่น ๆ บนแก้มกลับไม่ยอมจางหาย ราวกับถูกเหล็กร้อนนาบไว้จนใจเต้นกระสับกระส่าย
“อ๊ากกก! ไอ้สารเลวนั่น! มันต้องลงมือกับฉันอีกแน่! เมื่อกี้ที่หยุดไปก็เพราะสถานการณ์บังคับ พอมีเวลาว่างเมื่อไร มันต้อง—”
เธอผุดลุกจากเตียงทันที ไม่ได้แล้ว จะนั่งรอความตายอยู่แบบนี้ไม่ได้
ในนิยายที่เธอเคยอ่าน นางเอกแบบเธอมีจุดจบอยู่แค่สองแบบ ไม่ก็ขัดขืนจนตายคาที่ ไม่ก็ถูกต้มจนสุกอย่างช้า ๆ เหมือนกบในน้ำอุ่น
ชาติที่แล้วหลินมั่วหรานก็เป็นผู้ชาย เธอรู้ดีเกินไปว่าร่างกายแบบนี้มีแรงดึงดูดต่อผู้ชายที่ยังทำงานได้ปกติมากแค่ไหน
ความอดทนของผู้ชายน่ะหรือ? อย่าล้อกันเลย
จะให้เชื่อในความอดทนของผู้ชาย สู้เชื่อว่าฉันคือจิ๋นซีฮ่องเต้ยังดีกว่า ชาติที่แล้วเขายังห้ามตัวเองไม่ให้ถึงจุดสุดยอดไม่ได้เลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงโลกที่ไร้กฎหมายแบบนี้