หัวหน้าโล้นได้แต่มองรถบ้านคันนั้นพุ่งเข้าหาตัวเองตรง ๆ ไม่เพียงไม่ชะลอความเร็ว รูม่านตาของเขาหดวูบ ก่อนจะสบถลั่น:
“แม่งเอ๊ย! ดันมาเจอไอ้บ้าซะแล้ว!”
คำพูดยังไม่ทันจบ กันชนหน้าของรถบรรทุกหนักก็ชนเข้ากับด้านข้างแท็กซี่อย่างจัง
โครม!
รถสีเหลืองพลิกคว่ำไปสองตลบกลางถนนกว่าจะหยุด เศษกระจกและชิ้นส่วนรถกระเด็นกระจายเกลื่อนพื้น
【ยานพาหนะถูกกระแทกอย่างรุนแรง ความทนทาน -12%】
“ไม่เลว มีเนินชะลอความเร็วด้วย”
กู้หนานจอดรถสนิทแล้วปลดเข็มขัดนิรภัย น้ำเสียงสบาย ๆ ราวกับเมื่อครู่ไม่ได้ชนรถ แต่แค่เหยียบก้อนหินเล็ก ๆ ที่ขวางทาง
หลินมั่วหรานลงจากรถตามมา
ทันทีที่เท้าแตะพื้น ขาของเธอก็สั่นโงนเงนอย่างเห็นได้ชัด ต้องยื่นมือจับประตูรถไว้จึงพอจะยืนได้ ท้องไส้ปั่นป่วน ของเหลวรสเปรี้ยวขมเอ่อขึ้นมาถึงลำคอ แต่เธอก็กลืนกลับลงไปอย่างฝืนทน
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นคนขับรถแบบนี้
ทั้งเบรกกะทันหัน หักเลี้ยวรุนแรง แถมยังชนเข้าเต็มแรง ร่างของเธอถูกเหวี่ยงไปมาอยู่บนเบาะข้างคนขับจนแทบรู้สึกว่าอวัยวะภายในเคลื่อนตำแหน่ง
“แม่งเอ๊ย… ฉันขับรถบั๊มพ์ยังไม่เห็นขับกันแบบนี้เลย”
“คราวหน้าขับเบา ๆ หน่อยได้ไหม…” เสียงของเธอฟังดูอ่อนแรง ปลายเสียงลอยแผ่ว “ฉันเวียนหัวนิดหน่อย”
“ก็สะดวกดีนี่ จัดการทีเดียวจบ”
กู้หนานก้าวยาว ๆ ไปยังแท็กซี่ที่เขาชนกระเด็น
ตัวรถบิดเบี้ยวไปทั้งคัน ประตูบุบลึกเข้าไปเป็นแถบ กระจกหน้าต่างแตกละเอียด เลือดสีแดงคล้ำไหลลงมาตามรอยแยกของประตูที่เสียรูป ก่อนจะรวมเป็นแอ่งเล็ก ๆ บนถนนซีเมนต์สีเทาขาว
โครม!
หัวหน้าโล้นถีบประตูรถที่บิดเบี้ยวออก แล้วคลานโซซัดโซเซออกมาจากข้างใน เลือดไหลจากหน้าผากอาบใบหน้าไปครึ่งซีก ทว่าดวงตาของเขากลับวาวโรจน์น่ากลัว เต็มไปด้วยโทสะและความโลภที่พุ่งพล่าน