แนวป้องกันที่จางอู๋และฟู่ซินเดิมทหารหนาแน่น กองพลน้อยทหารม้าที่สามของจางซู่เซิน กองทัพตะวันออกเฉียงเหนือมีกำลังสามพันห้าร้อยนาย ประกอบกับกองพลน้อยปืนใหญ่ที่แปดของหลิวฮานตงอีกสามพันนาย กำลังพลพอเพียง แนวรับมั่นคง ย่อมมีความสามารถที่จะยับยั้งข้าศึกด้วยแนวป้องกันได้
แต่ทั้งสองคนได้ยินว่าทัพญี่ปุ่นใกล้เข้ามา ก็พากันขวัญหนีดีฝ่อ ไม่คำนึงถึงชีวิตของชาวเมืองหลายหมื่นคน ทิ้งแนวป้องกันหนีไปโดยตรง นำทหารใต้บังคับบัญชามุ่งหน้าไปทางตะวันตก รีบร้อนหนีไปเร่อเหออย่างน่าอับอาย
ทัพญี่ปุ่นยึดจางอู๋ได้โดยไม่ต้องออกแรง
ทะดะมง สึงุ ผู้บัญชาการทัพญี่ปุ่นหยิ่งยะโสเหลือเกิน ไร้ซึ่งความคิดที่จะพักพล รอไม่ไหวที่ทหารราบกรมที่สี่และปืนใหญ่หลักจากทางด้านหลังจะมาสมทบ รีบนำกรมทหารม้าของตัวเองเคลื่อนพลอย่างเต็มความเร็ว มุ่งตรงไปฟู่ซิน ตั้งใจจะชิงชัยความดีความชอบเป็นคนแรก
ที่เขากล้าบุกเดี่ยวลึกเข้าไป ความมั่นใจล้วนมาจากการที่กองทัพตะวันออกเฉียงเหนือหนีโดยไม่รบ
ในสายตาของทะดะมง สึงุ ทหารจีนล้วนแต่ขี้ขลาดตาขาว รักตัวกลัวตาย ไร้ซึ่งความสามารถแม้แต่น้อย ล้วนเป็นพวกขี้แพ้ ไม่อาจต้านทานคมดาบของทหารม้าญี่ปุ่นได้