ใครจะรู้ว่าจางเสวียเหลียงพลันเปลี่ยนเรื่องที่พูด ดวงตาพุ่งไปตกอยู่บนร่างของหลินเวยทันที
“พี่สาวข้าล่ะ? นางมาหรือยัง?”
หลินเวยพยักหน้าเล็กน้อย ยกมือชี้ไปยังรถเก๋งสีดำคันหนึ่งด้านหลัง
“พี่โส่วฟางอยู่บนรถคันหลัง จะไปพูดคุยกับพี่สาวใหญ่ของเจ้าหน่อยไหม?”
ยังไม่ทันที่สวีเฉิงเยี่ยกับซุนหมิงจิ่วซึ่งอยู่ข้างกายจะเอ่ยปากห้าม จางเสวียเหลียงก็เร่งให้หลินเวยนำทางเสียแล้ว
เขาเดินตามหลินเวยตรงไปยังรถคันนั้นอย่างรวดเร็ว ในใจก็ใช่ว่าจะไร้ความกังวล—หากก้าวขานี้ออกไป ไม่แน่ว่าอาจถูกกองทัพกลางของหลินเวยควบคุมตัวไว้
แต่ท้ายที่สุด สัญชาตญาณจากสายเลือดก็เอาชนะความระแวดระวัง เขาเชื่อว่าพี่สาวใหญ่ของตนไม่มีวันทำร้ายเขา
เมื่อเดินมาถึงข้างรถ เหตุเปลี่ยนแปลงที่คาดคิดไว้กลับไม่เกิดขึ้นแม้แต่น้อย ลมหายใจที่จางเสวียเหลียงกลั้นค้างอยู่ในใจก็ค่อย ๆ คลายลง