เมื่อทั้งสองแต่งตัวเสร็จ หลินเวยจึงเปิดประตูห้องออกมา ก็เห็นเจิ้งต้งกั๋วกับจ้าวอี้ยืนสูบบุหรี่อยู่ไม่ไกล เขารีบสาวเท้าเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว มาหยุดอยู่ข้างทั้งคู่
หลินเวยรับบุหรี่ที่จ้าวอี้ยื่นให้ จุดไฟสูดลึกหนึ่งครั้ง แล้วเงยหน้ามองจ้าวอี้ ถามเสียงเข้มว่า “ไอ้หมอนี่แกหายหัวไปไหนมา ทั้งคืนไม่เห็นแม้แต่เงา”
จ้าวอี้รีบก้มหัวอธิบาย “ผมพะวง เลยพาคนไปจับตาดูหลงเหวินจางกับพวกมัน หลงเหวินจางรับหน้าที่เข้าควบคุมจวนผู้บัญชาการใหญ่กับธนาคารและร้านค้าทั่วเมือง ถ้าพวกมันหิ้วเงินหนีหรือยักยอกไปล่ะก็ นั่นไม่ใช่เงินน้อย ๆ เลยนะขอรับ”
พอฟังว่าจ้าวอี้กับพวกเข้าควบคุมจวนผู้บัญชาการใหญ่รวมถึงธนาคารกับร้านค้าทั่วเมือง หลินเวยก็ขมวดคิ้ว ซักต่อว่า “พวกแกเก็บกวาดได้ทั้งหมดเท่าไหร่”
จ้าวอี้ล้วงสมุดเล่มเล็กจากกระเป๋าเอกสารสะพายข้างออกมาอย่างรวดเร็ว ยื่นให้ด้วยสองมือ น้ำเสียงเจือความตื่นเต้น “พี่เวย คราวนี้พวกเราได้รวยแล้ว! จำนวนแน่ชัดยังไงนายดูเองเถอะขอรับ”