เจิ้งต้งกั๋วให้คนคุมตัวจ้าวกั๋วผิงขึ้นมา แล้วเดินเข้าไปพูดกับจ้าวกั๋วผิง
"รอดหรือไม่รอดก็ขึ้นอยู่กับว่าแกยอมให้ความร่วมมือหรือเปล่า"
จ้าวกั๋วผิงได้ยินว่าตนมีโอกาสรอด ก็รีบเอ่ยปากทันที
"ผมยอม! ยอม! รู้เรื่องอะไรผมจะบอกให้หมด ไม่ปิดบังสักอย่าง!"
เจิ้งต้งกั๋วชำเลืองมองจ้าวกั๋วผิงด้วยสีหน้าเหยียดหยามเต็มที่ คิดในใจว่านี่มันเป็นทหารได้ยังไงกัน?
จากนั้นเจิ้งต้งกั๋วกวาดตามองพวกข้าราชการใหญ่ของกองทัพตะวันออกเฉียงเหนือในลานบ้านที่เซซวนปนเปด้วยความตื่นตระหนก ชี้ไปที่คนพวกนี้แล้วถามจ้าวกั๋วผิง
"พวกนี้ใครบ้างที่แอบติดต่อกับพวกญี่ปุ่น แกชี้ตัวออกมา! แต่ถ้าแกมั่วซั่วพูดจาเหลวไหลละก็ ฉันจะทำให้แกตายอย่างสงบไม่ได้เด็ดขาด"
จ้าวกั๋วผิงรีบผงกหัวรับ
"ท่านผู้บัญชาการ ผมเข้าใจ! เข้าใจ!"