หลินเวยที่ยืนกรานให้นำทหารจำนวนมากเข้าเมืองนั้น ด้านหนึ่งเป็นการระวังจางเสวียเหลียงจะเกิดความระแวงและคิดร้ายต่อตน อีกด้านหนึ่งคือหลินเวยเล็งเป้าหมายไปที่ค่ายทหารกองทัพญี่ปุ่นประจำการในจีนที่สถานทูตตะวันออกในเป่ยผิงไว้แล้ว
จะลงมือกับค่ายทหารญี่ปุ่นก็ต้องมีเหตุผลอันสมควร
หลังจากเหตุการณ์ซุ่มโจมตีที่หวงกูตุน หลินเวยก็ฟันธงว่าข้างกายจางเสวียเหลียงมีสายตาของญี่ปุ่นแฝงอยู่ ข้อมูลต่าง ๆ รั่วไหลไปถึงมือญี่ปุ่นจากทางนั้น
ครั้งนี้เขาจงใจเปิดเผยเส้นทางเข้าสู่เมืองให้จางเสวียเหลียงรู้ เพื่อใช้เส้นทางนี้ส่งข่าวไปถึงมือทัพญี่ปุ่น ล่อให้พวกเขาลงมือก่อนบนเส้นทางที่ต้องผ่าน
ในเวลาเดียวกันเขาก็เตรียมแผนสำรองไว้——หากทัพญี่ปุ่นไม่ขยับเขยื้อน หยานจือเฟยจะจัดคนในเป่ยผิงก่อเรื่องขึ้น แล้วโยนความผิดให้ญี่ปุ่น รับรองได้ว่าหาข้ออ้างในการทำสงครามไม่ยาก