นายพลเวทเซลนั่งอยู่ในตู้รถไฟเดียวกันกับหลินเหวย เขามองยุทโธปกรณ์แบบอเมริกันอันใหม่เอี่ยมบนตัวนายทหารและพลทหารแห่งกองพลธงอารักขา สีหน้าอดสะท้อนความหม่นหมองออกมาไม่ได้
หลินเหวยเก็บทุกอย่างไว้ในสายตา จึงเอ่ยปากขึ้นก่อนด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย
“ท่านนายพลเวทเซล ผมหวังว่าหลังจากกลับมาจากเสิ่นหยางครั้งนี้ ทั้งสองฝ่ายของเราจะร่วมมือกันได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้นอีกขั้น ทั้งในด้านการสร้างอุตสาหกรรมทหารและด้านความเป็นอยู่ของประชาชน”
เวทเซลชะงักไปวูบหนึ่ง แทบคิดว่าตัวเองฟังผิด
เขาคาดไม่ถึงเลยว่าในเมื่อหลินเหวยมีชาวอเมริกันหนุนหลังอย่างเต็มกำลังอยู่แล้ว กลับยังยินดีจะเจรจาความร่วมมือกับเยอรมนีต่อไปอีก
หลินเหวยส่งสัญญาณให้จ้าวอี้ที่อยู่ข้างกายออกไปเฝ้าระวังนอกประตูตู้รถไฟ ในตู้จึงเหลือเพียงเขา เวทเซล และล่ามชาวเยอรมันรวมสามคน
เมื่อแน่ใจว่าปลอดภัยแล้ว หลินเหวยจึงค่อยๆเอ่ยขึ้น