เกราะกำแพงเสียงปืนใหญ่ก็ถล่มลงมาอย่างไม่ทันตั้งตัว ทัพญี่ปุ่นถูกโจมตีไม่ทันได้ตั้งรับ
ป้อมปืนใหญ่ของทัพญี่ปุ่นถูกไฟลุกท่วมทันที กองทหารราบสองกรมที่รวมพลรอคำสั่งบุกตะลุยก็ถูกระเบิดจนกระเจิดกระเจิง ตายบ้างบาดเจ็บบ้าง ภายในป้อมมีแต่เสียงร่ำไห้โหยหวน
จนถึงพลบค่ำของวันที่ 5 ตุลาคม ภายในเวลาเพียงครึ่งวัน ทหารปืนใหญ่ของก๊กมินตั๋งก็ยิงกระสุนปืนใหญ่ไปห้าหมื่นนัด ส่งพวกอ้ายชั่วญี่ปุ่นหนึ่งพันแปดร้อยตัวไปสู่สุขคติ อีกสองพันเจ็ดร้อยตัวบาดเจ็บ
ในกองบัญชาการด้านหลังซึ่งห่างไกลจากสมรภูมิ ฮนโจ ชิเงรุ ได้ยินเสียงปืนใหญ่ดังก้องอยู่ภายนอก ขมวดคิ้วจนเป็นปม
เขาคิดไม่ออกจริง ๆ ว่ากองทัพจีนที่เคยอ่อนแอไร้ความสามารถ กลับมีกำลังเข้มแข็งได้ถึงเพียงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่? แล้วปืนใหญ่จำนวนมากมายนี้มาจากไหน?
เขาหันขวับไปมองโดอิฮาระ เคนจิ, อิตางากิ เซชิโร่ และอิชิวาระ คันจิ ที่อยู่ข้างกาย แล้วตะคอกเสียงเข้ม: