ไต้อันหลาน เกาจื้อหาง และครอบครัวของคนอื่น ๆ เปิดกระเป๋าเอกสาร เห็นทองคำแท่งที่เรียงกันอย่างเป็นระเบียบอยู่ข้างใน ปฏิกิริยาแรกคืออยากจะปฏิเสธน้ำใจของหลินเวย แม้แต่หลินฮุยอินที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ก็ส่ายหน้าไปทางหลินเวยเป็นเชิงบอกว่าทองคำแท่งเหล่านี้หล่อนรับไว้ไม่ได้
หลินเวยเห็นทุกอย่างอยู่ในสายตา กว่าทุกคนจะเอ่ยปากปฏิเสธ เขาก็พูดขึ้นก่อนว่า "ทุกท่านอย่าเพิ่งรีบปฏิเสธ ขอพูดสักสองสามประโยคก่อน พวกท่านยอมติดตามข้าหลินเวยออกจากบ้านเกิด เดินทางไกลหลายพันลี้ไปนานกิง ก็ต้องจัดหาที่อยู่ให้ครอบครัวก่อน จะซื้อบ้าน จะหาข้าวของเครื่องใช้ ไหนล่ะที่ไม่ต้องใช้เงิน? นี่แค่ทองคำแท่งยี่สิบแท่ง คิดเป็นเงินดอลลาร์ก็แค่หนึ่งหมื่น ถึงจะไม่ใช่จำนวนมากมายอะไร ก็เป็นค่าตกแต่งที่อยู่ให้ทุกคนหลังจากไปถึงนานกิงแล้ว เนื่องจากทุกท่านไว้ใจข้า ยอมทำงานให้ข้า ค่าตกแต่งที่อยู่นี้ก็สมควรที่ข้าจะออกให้ พวกท่านไม่ต้องเกรงใจ หากคิดจะตอบแทนความดีของข้า ก็แค่ไปฆ่าพวกผีญี่ปุ่นให้ตายหลาย ๆ ตัวในสนามรบก็พอ ข้าพูดตรง ๆ เสมอ ใครที่จริงใจทำงานกับข้าหลินเวย เรื่องเงิน ข้าไม่มีทางทำให้ผิดหวัง"