เสียงระเบิดที่ดังมาจากทิศทางแม่น้ำจวี้หลิวปลุกคาวาชิมะ โยชิโกะให้ตื่นขึ้นอย่างกะทันหัน
นางลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่รู้สึกได้คือตนอยู่ในห้องที่สะดวกสบาย ไม่ใช่ห้องที่หลินเวยใช้สอบปากคำนาง
นางขยี้ตาที่งัวเงีย ยืดเส้นยืดสายอย่างเกียจคร้าน ก่อนจะค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง สวมรองเท้าแล้วเดินไปที่ประตูห้อง
ประตูไม่ได้ล็อก นางผลักเบา ๆ ก็เปิดออก
คาวาชิมะ โยชิโกะมองนายทหารที่เฝ้าอยู่ด้านนอก แล้วเอ่ยเรียบ ๆ ว่า “รบกวนช่วยแจ้งท่านผู้บัญชาการหลินให้ข้าหน่อย ข้าหิวแล้ว”
นางหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วกล่าวต่ออีกว่า “แล้วก็ถามเขาให้ข้าด้วยว่า บนตัวและเสื้อผ้าของข้าเปื้อนเลือดเต็มไปหมด ขออาบน้ำได้หรือไม่ ถ้าสะดวกก็ขอชุดสะอาด ๆ ให้ข้าสักชุด”
หลินเวยสั่งการไว้ล่วงหน้าแล้ว นายทหารจึงไม่กล้าละเลย รีบตอบรับว่า “ท่านโปรดรอสักครู่ ข้าจะส่งคนไปรายงานท่านผู้บัญชาการหลินทันที และให้ห้องครัวเตรียมอาหารเดี๋ยวนี้เช่นกัน”