(หมายเหตุจากผู้เขียน: สองวันนี้มือเจ็บมาก พิมพ์ไม่ไหว เลยพักสองวันไม่ได้อัปเดต ผู้เขียนขออวยพรให้คุณผู้อ่านทุกท่านสุขสันต์วันแรงงาน!)
กองพันฮานาตะเคลื่อนพลอย่างยะโสตรงไปยังฟู่ซิน ตลอดทางที่ผ่าน หมู่บ้านเล็กใหญ่ถูกเข่นฆ่าจนเลือดนองแผ่นดิน ไก่ไม่เว้น สุนัขไม่เหลือ
เมื่อทัพญี่ปุ่นเดินทางถึงฝั่งเหนือของแม่น้ำเอ้อเต้าเหอ หน่วยสอดแนมของพวกมันก็ปะทะกับกองร้อยรุกของกองพันอิสระหลงเหวินจางอย่างไม่ทันตั้งตัว การปะทะที่ไร้ลางบอกเหตุนี้ทำให้ทั้งสองฝ่ายตั้งตัวไม่ติด
หลงเหวินจางส่งกองร้อยรุกข้ามแม่น้ำไปก่อนหน้านี้ เพื่อปักหลักตั้งด่านหน้าบนฝั่งเหนือ ให้กองกำลังหลักบนฝั่งใต้มีเวลาเตรียมการตั้งรับและก่อสร้างแนวป้องกัน
เมื่อได้ยินเสียงปืนจากฝั่งเหนือ เขาที่อยู่ฝั่งใต้จึงรีบพากองพันที่หนึ่งข้ามไปสนับสนุนทันที ส่วนกองกำลังที่เหลือยังคงเร่งสร้างแนวป้องกันบนฝั่งใต้ต่อไป
ทั้งสองฝ่ายเริ่มส่งกำลังเสริมมาที่แนวหน้าอย่างไม่ขาดสาย
หลงเหวินจางพากองพันที่หนึ่งไปถึงแนวรบ ฮานาตะก็ส่งกองพันหนึ่งมาเสริมเช่นกัน