ฮูเวอร์ได้ยินดังนั้น ก็เอนกายไขว่ห้างอย่างสบายอารมณ์ มุมปากยกยิ้มอย่างมั่นใจ มองไปที่หลินเวยแล้วเอ่ยช้า ๆ ว่า
"เรื่องนี้เจ้าวางใจได้ ข้อตกลงซื้อขายที่ทั้งสองฝ่ายลงนามมีผลสมบูรณ์ตามกฎหมาย เงินทองสุดท้ายก็ผ่านมือข้าไปควบคุม หากพวกเขาไม่รู้จักกาลเทศะ ดื้อรั้นไม่ยอมร่วมมือ ก็อย่าหาว่าข้าไม่เตือนให้พวกเขาสูญสิ้นทั้งเงินทั้งตัว"
จะว่าไป ขิงแก่ก็เผ็ดกว่าใครเขาแน่นอน
พ่อค้าต่อให้ครองกิจการใหญ่โต มีทุนมหาศาล ท้ายที่สุดก็สู้พลังระดับประเทศไม่ได้
ดังที่ฮูเวอร์ว่า ยอมร่วมมือด้วยดีก็รับเงินก้อนโตไปอย่างสงบ แต่หากคิดจะฉวยโอกาสจ้องจับผิด สุดท้ายก็ได้แต่เสียทั้งเงินทั้งกิจการ วอนใครก็ไม่มีที่ให้ร้อง
เมื่อได้ยินคำรับรองอันมั่นคงเช่นนี้ หลินเวยก็วางใจลงอย่างหมดกังวล
เขางามองไปที่ฮูเวอร์ แล้วถามต่อว่า
"ท่านประธานาธิบดี ก่อนหน้านี้ทูตมาร์คบอกข้าว่า ทางประเทศของท่านประสงค์จะขายเรือรบที่ปลดประจำการแล้วทั้งชุดให้แก่ข้า ในราคารวมยี่สิบล้านดอลลาร์ ข้าอยากถามว่า เรือรบชุดนี้และน้ำมันสิบพันล้านบาร์เรลที่ตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้ จะขนส่งถึงประเทศเมื่อไร?"