อานนานอนไม่หลับทั้งคืน ใจคอไม่ดี กลัวว่าหลินเวยที่เมาเหล้าจะลุกขึ้นมาอ้วกกลางดึกอีก จึงหลับเพียงตื้น ๆ ตลอดคืน
ส่วนหลินเวยกลับนอนหลับสบายเป็นพิเศษ ในระหว่างหลับน้ำลายไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว เปียกแขนของอานนาไปทั้งแขน
หลินเวยนอนหลับยาวจนถึงสิบโมงเช้าของวันรุ่งขึ้น
อานนาไม่เคยคิดจะปลุกเขา ปล่อยให้เขานอนหนุนแขนของตนหลับไปอย่างเงียบ ๆ
หลินเวยค่อย ๆ ลืมตาขึ้น เงยหน้าก็เห็นถุงใต้ตาดำคล้ำของอานนา เธอกำลังมองเขาอยู่อย่างเงียบ ๆ น้ำเสียงเอาแต่ใจปนรังเกียจเล็กน้อย: "โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ยังนอนน้ำลายไหลอีก ทำแขนฉันเปียกไปหมด"
พูดจบ เธอจงใจยกมือที่เปื้อนน้ำลายขึ้นมาให้หลินเวยดู
หลินเวยเห็นแล้วอับอายขายหน้าขึ้นมาทันที หน้าร้อนผ่าว ทำอะไรไม่ถูก
อานนาลุกขึ้นไปล้างมือ หลินเวยค้นหาอยู่ในห้องอยู่นาน ก็ไม่เห็นเสื้อคลุมเมื่อวาน จึงเอ่ยถามขึ้น: "ภรรยาที่รัก เสื้อผ้าที่ฉันใส่เมื่อวานวางไว้ที่ไหน?"