คาวาชิมะ โยชิโกะ เห็นหลินเวยเงียบงันอยู่นาน ไม่นานนัก ก็มีเสียงหายใจสม่ำเสมอดังมาจากข้างตัว
เธอพลิกตัวไปดู จึงพบว่าชายผู้นี้หลับลึกไปเสียแล้ว
หากนางต้องการลงมือกับหลินเวย ยามนี้คือโอกาสดีที่สุด แต่สุดท้ายคาวาชิมะ โยชิโกะก็ไม่ทำเช่นนั้น
แม้นางกับชายคนนี้จะรู้จักกันวันแรกก็มีความสัมพันธ์กัน แต่ก็ชายผู้นี้แหละ ที่คอยทำให้จิตใจของนางบังเกิดความสงบมั่นอย่างอย่างบอกไม่ถูก
นางเบื่อหน่ายชีวิตที่ต้องหวาดระแวงและเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายมานานแล้ว
นางรู้ดีกว่าใครว่า ไม่ว่าในสายตาของครอบครัวหรือคนญี่ปุ่น ตนเองก็เป็นเพียงหมากตัวหนึ่งที่ใช้แล้วทิ้ง
ระหว่างการเป็นเครื่องมือให้ผู้อื่นชักใย กับการกลับมาเป็นหญิงธรรมดา คาวาชิมะ โยชิโกะเลือกอย่างหลังโดยไม่ลังเล
มองใบหน้าด้านข้างอันหล่อเหลาคมคายของหลินเวยในยามหลับ นางใจอ่อนลงอย่างห้ามไม่อยู่ ก้มลงจูบหน้าผากเขาอย่างแผ่วเบา แล้วซบลงในอ้อมกอดของเขาอย่างอ่อนโยน