หลี่ฉางเซิงส่งเสียงเหอะเย็นชา ระหว่างสองนิ้วพลันปรากฏยันต์สีเหลืองแผ่นหนึ่ง!
เขาพึมพำคาถาในลำคอ ยันต์สีเหลืองลุกไหม้ไร้ลม ในชั่วพริบตา วิญญาณปีศาจภูเขาเหมือนถูกควบคุม ถอยหลังกลับมายังตรงหน้าหลี่ฉางเซิง
หลี่ฉางเซิงเองก็ไม่โง่ รู้ดีว่าปีศาจภูเขาไม่ว่านอนสอนง่ายขนาดนั้น จึงได้เพิ่มอาคมควบคุมมันไว้บนโลงดำตั้งแต่แรก ก็เพื่อป้องกันไว้ก่อนนั่นเอง
จากนั้น เขาโยนยันต์สีเหลืองที่ยังลุกไหม้อยู่เข้าไปในถ้ำศพ วิญญาณปีศาจภูเขาส่งเสียงหวีดแหลม แต่ได้แต่ทำตามยันต์เข้าไปในถ้ำศพไท่ซุ่ยอย่างไม่เต็มใจ
เนื้อเยื่อไท่ซุ่ยพลิกกลับไปมา เผยให้เห็นโพรงเนื้อลึกดำมืดประหลาดน่าขนลุก เสียงคำรามของศพที่ดังมาจากข้างใน ยิ่งทำให้ผู้คนอกสั่นขวัญแขวน
ไท่ซุ่ยก้อนมหึมาดั่งภูเขาลูกนี้ แม้จะเป็นกษัตริย์เซี่ยนเป็นผู้ค้นพบ แต่โพรงศพที่อยู่ลึกที่สุดกลับมีที่มาต่างออกไป
ไท่ซุ่ยหนึ่งปีงอกออกหนึ่งนิ้ว หากจะเติบใหญ่ได้เท่าภูเขา ต้องใช้เวลาถึงแสนปี ล้านปีเท่านั้น!
โครงกระดูกโบราณที่ฝังอยู่ในโพรงศพนี้ก็ไม่จำเป็นต้องเป็นราษฎรของอาณาจักรเตี่ยนโบราณ อาจเกี่ยวโยงไปถึงอารยธรรมมนุษย์ยุคก่อนด้วยซ้ำ
ไม่เพียงแต่ศพเลือด มหาหมอผีเจียงซือ และอสุรกายหน้าจะหวาดกลัวถ้ำศพ แม้แต่กษัตริย์เซี่ยนที่เห็นไท่ซุ่ยฟื้นคืน ถ้ำศพกลืนกินทุกสิ่งในสุสานอย่างไม่หยุดหย่อน ก็ยังเผยสีหน้าหวาดหวั่นอย่างยากพบเห็นเช่นกัน
แถมยังหันหลังกลับโดยไม่หันมามอง หลบหนีไปยังส่วนลึกของห้องสุสาน!
เมื่อเห็นกษัตริย์เซี่ยนต้องการหนี หลี่ฉางเซิงทำได้เพียงให้อู๋เสียกับพวกพากันไปก่อน ส่วนตัวเองไล่ตามกษัตริย์เซี่ยนไป