ความปรารถนาของฉีจะเป็นจริงในอนาคตอันใกล้ ด้วยความก้าวหน้าอย่างรวดเร็วของเทคโนโลยีมนุษย์
แต่ฉีตายไปเสียก่อน เขาจึงไม่ได้รับผลประโยชน์จากสิ่งนั้น
“ทำไม…”
“ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้…”
ฉีกุมศีรษะด้วยความเจ็บปวด ก่อนทรุดเข่าลงกับพื้นอย่างหมดแรง
สิ่งที่เขาทำมาทั้งหมด ตัวเองกลับไม่ได้ใช้ประโยชน์ แต่กลับกลายเป็นการตัดชุดแต่งงานให้ผู้อื่น
ชะตากรรมช่างโหดร้ายกับเขาเหลือเกิน
“ฉี ฉันขอเตือนให้หยุดเสียตอนนี้ นายก็เห็นแล้ว ถ้ายังดื้อดึงจะทำร้ายมนุษย์ดาวสีน้ำเงินต่อไป จุดจบของนายก็มีแค่ความตาย”
อวิ๋นหรงกล่าวด้วยน้ำเสียงเที่ยงตรง
สีหน้าของฉีซีดเผือดราวกับคนตาย
อวิ๋นฝูยืนอยู่ตรงหน้าเขา หากไม่ยอมหยุดแล้วเขาจะก่อคลื่นลมอะไรได้อีก?
“ฉันไม่มีอะไรจะพูด”
เหล่าผู้เล่นและสิ่งประหลาดตนอื่น ๆ ไม่รู้ว่าฉีได้ยินหรือเห็นอะไร พวกเขาเห็นเพียงฉีทรุดคุกเข่าต่อหน้าอวิ๋นฝูอย่างสิ้นหวัง
อวิ๋นฝูก้มมองเขา “คราวนี้นายยอมรับผิด ฉันจะไม่ฆ่านาย แต่พวกเราจะฟ้องนายต่อศาลระหว่างดวงดาว กฎหมายระหว่างดวงดาวจะทำให้นายได้รับโทษที่สมควรได้รับ”
พูดจบก็มีคนสวมกุญแจมือให้ฉี
เจ้าหน้าที่สองคนในเครื่องแบบพร้อมอาวุธปืนเดินออกมาจากหน้าจอ แล้วควบคุมตัวฉีไป
พอเห็นฉีถูกพาตัวไป สิ่งประหลาดที่เหลือก็พากันตะลึงงัน
“พวกเจ้ายังไม่ไสหัวกลับถิ่นของตัวเองอีกหรือ?” อวิ๋นฝูกวาดตามองไปรอบ ๆ พลางเตือนด้วยรอยยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตา “อยากไปนั่งที่นั่งจำเลยเหมือนฉี แล้วถูกขังในคุกด้วยหรือไง?”
เมื่อไร้ผู้นำ สิ่งประหลาดก็แตกฮือหนีกระเจิง