ซูชิงเหอลุกขึ้น เปิดหน้าต่างหลังบ้านเบา ๆ แล้วหลบเข้าไปในตู้เสื้อผ้าก่อนจะเข้าสู่พื้นที่ส่วนตัว มองเหล่าตัวน้อยน่ารักหลายตัวที่ย้ายมาอยู่บนดินดำ มุมปากก็ยกขึ้นเล็กน้อย
หวังว่าอีกฝ่ายจะชอบของขวัญชิ้นใหญ่ที่เธอส่งไปให้!
เสียงงัดประตูด้านนอกไม่คิดปิดบังอีกต่อไป ยิ่งงัดก็ยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ใช่แค่ซูชิงเหอในบ้าน แม้แต่หลินมุกที่อยู่ข้าง ๆ ก็ยังถูกปลุกให้ตื่น
แต่หลินมุกไม่คิดจะออกไป อย่างหนึ่งเพราะกลัวเฉินซวี่ อีกอย่างก็หวังว่าเฉินซวี่จะลงมือสำเร็จ ถ้าเป็นอย่างนั้น พี่สาวลูกพี่ลูกน้องของเธอจะยังมีหน้ามาทำตัวหยิ่งยโสอีกหรือ
เฉินซวี่มองประตูที่ใกล้จะเปิดออก มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา
เดิมทีเขาก็เป็นนักเลงหัวไม้คนหนึ่ง ก่อนหน้านี้เพราะไปล่วงเกินหัวหน้าตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง จึงถูกกดขี่สารพัด
เขาโกรธจัดจนฆ่าอีกฝ่าย จากนั้นก็แอบหนีออกจากเมืองหลวง ใช้ชีวิตหลบ ๆ ซ่อน ๆ มาตลอด จนกระทั่งได้พบกับคนคนนั้น
คนคนนั้นมอบทะเบียนบ้านใหม่ ชื่อใหม่ และตัวตนใหม่ให้เขา แล้วส่งเขามาใช้ชีวิตที่กรุงไห่ซื่อ
บางทีอาจเป็นเพราะมีคนคอยคุ้มครอง ช่วงครึ่งปีมานี้เขาจึงใช้ชีวิตราบรื่น ใครที่คิดรังแกเขาก็ถูกเขาซ้อมจนปางตาย แม้แต่คนในหน่วยงานราชการยังต้องไว้หน้าเขาบ้าง
ใครจะคิดว่าช่วงไม่กี่วันนี้เขาจะถูกนักเลงตัวเล็ก ๆ ตีด้วยไม้ไปทีหนึ่ง แล้วยังถูกคุณหนูไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้าตบหน้าไปหลายฉาด
ถ้าไม่ได้ระบายความแค้นนี้ เขาคงอัดอั้นจนตาย
แต่เจ้าคนเกเรคนนั้นกลับหายไปราวกับระเหยไปจากโลก เขาตามหาอยู่หลายวันก็ยังไม่เจอแม้แต่เงา เกรงว่าอีกฝ่ายคงไม่อยู่ในกรุงไห่ซื่อแล้ว!