ได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าของหลินมุกซีดเผือดไปชั่วขณะ ก่อนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ สีหน้าจึงผ่อนคลายลงเล็กน้อย
“ฉันก็ไม่คิดเหมือนกันว่าพี่ฟุ่ยกุ้ยจะกระตือรือร้นขนาดนี้ ทำเอาคนอื่นเห็นเป็นเรื่องตลกไปเลย!” หลินมุกพูดอย่างเขินอายเล็กน้อย ราวกับรู้สึกกระดากอยู่ไม่น้อย จากนั้นก็เอ่ยอย่างภาคภูมิใจอยู่หลายส่วนว่า “พี่ฟุ่ยกุ้ยบอกว่าชอบผู้หญิงแบบฉันนี่แหละ!”
“ผู้ชายที่ไม่รู้จักรักนวลสงวนตัวแบบนี้ เธอก็ยังยอมรับได้อีก รสนิยมของน้องสาวลูกพี่ลูกน้องนี่แปลกจริง ๆ!” ซูชิงเหอหัวเราะเยาะ จางฟุ่ยกุ้ยแบบนั้นน่ะ มีแต่หลินมุกเท่านั้นแหละที่เห็นเป็นของล้ำค่า!
จางฟุ่ยกุ้ยยังพอพูดคุยกันได้ แต่คุณนายจางผู้ชรากับจางเมียวไม่ใช่คนที่เข้าหาง่ายนัก เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นแล้ว คาดว่าตระกูลจางคงไม่ยอมให้สินสอดมากเท่าไร
ยิ่งไปกว่านั้น ตระกูลหลินก็เป็นแค่เปลือกนอกดูดีเท่านั้น รอให้คนตระกูลจางรู้ว่าไม่มีผลประโยชน์ให้กอบโกยแล้ว ก็จะมีเรื่องสนุกให้ดู!
เธอเริ่มตั้งตารออยู่บ้างแล้ว
จางฟุ่ยกุ้ยอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือ ส่วนเธอต้องไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ เกรงว่าคงไม่ได้ดูเรื่องสนุกในเร็ววันนี้
แต่เธอมีลางสังหรณ์ว่า หากคนที่อยู่เบื้องหลังยังไม่ยอมทิ้งหมากสองตัวนี้ไป ก็คงต้องส่งคนมาหาเธออีกแน่!
“พี่สาวลูกพี่ลูกน้อง พี่ไม่เข้าใจหรอก! ช่างเรื่องฉันเถอะ มาพูดเรื่องพี่ดีกว่า!”
หลินมุกเห็นได้ชัดว่านึกถึงเรื่องนี้เช่นกัน จึงรีบเปลี่ยนหัวข้อสนทนา เพียงแต่แววตากลับมีความเกลียดชังวาบผ่านเป็นระยะ