ใบหน้าของหลินหว่านพลันร้อนวูบวาบ เธอหดตัวเข้าไปในผ้าพันคอ รีบเบนสายตาไปทางอื่น ริมฝีปากเม้มแน่น
โชคดีที่ธนาคารอยู่ไม่ไกลนัก
พวกเขาถอนเงินและจัดการเอกสารกรรมสิทธิ์บ้านทุกอย่างเรียบร้อย
ช่างไม้และช่างก่อสร้างที่หัวหน้าเฉียนหามาให้ก็มาถึง
“ตอนนี้อากาศหนาวเกินไป กำแพงด้านนอกทาไม่ได้แน่นอน แต่ภายในบ้านทำเตียงถ่านหรือเตาหุงข้าวได้”
“อย่างนี้นี่เอง” หลินหว่านไม่รู้เรื่องพวกนี้ “งั้นรอฤดูใบไม้ผลิปีหน้ามาทำพร้อมกันก็ได้ พวกเราไม่รีบอยู่หรอก”
“ได้ ถ้าอย่างนั้นตอนนั้นค่อยมาหาพวกเรา”
“ได้ ไว้ตอนนั้นคงต้องรบกวนพวกคุณอีก”
คนทั้งสองกลับเข้าไปในลานบ้าน หลู่ซือเหนียนเดินสำรวจดูรอบบ้านอย่างละเอียด
ตัวบ้านมีโครงสร้างเป็นระเบียบ ลานหน้าบ้านเป็นเรือนแถวหันหลังเข้าหากัน ถึงหกห้องด้วยกัน
ส่วนลานชั้นในมีเรือนหลักสามห้อง มีห้องปีกสองข้าง
เรือนด้านตะวันออกและตะวันตกก็เป็นห้องชุด กว้างขวางพอสมควร
ถึงจะไม่ได้สร้างเรือนหลัง แต่มีลานหลังบ้านที่ใหญ่มาก
รอฤดูใบไม้ผลิปีหน้าไถ่ดิน ปลูกผัก ก็กินกันทั้งครอบครัวไม่หมด
บ้านหลังนี้ดูเก่า แต่โครงสร้างแข็งแรง พอซ่อมแซมเล็กน้อยก็ถือเป็นบ้านกว้างขวางชั้นดีได้เลย
หลู่ซือเหนียนแอบภูมิใจในใจ ภรรยาเขาสายตาดีจริง ๆ บ้านนี้ซื้อมาคุ้มค่า
ส่วนเรื่องที่มีคนตายที่นี่?
เขาเป็นทหาร มีพลังอันชอบธรรมอยู่เต็มกาย จะไปกลัวผีสางอะไรกัน
หลินหว่านรอให้หนูน้อยขุมทรัพย์ตรวจค้นทั่วทั้งลานจนเรียบร้อย แล้วจึงยิ้มกว้างโบกมือเรียกหลู่ซือเหนียน “ไปเถอะ รอฤดูใบไม้ผลิปีหน้าค่อยมาจัดการ”