"พ่อผมถูกแจ้งเบาะแส พวกนั้นไม่แม้แต่จะตรวจสอบ ก็ตรงเข้าอายัดทรัพย์สินในบ้านเลย" เสียงของอู๋จวินสั่นเครือ กำหมัดแน่นจนส่งเสียงดังกรอด ๆ
"รู้ไหมว่าใครเป็นคนแจ้ง?" สายตาหลินหว่านเต็มไปด้วยความโกรธ
"ไม่รู้" อู๋จวินกำหมัดแน่นขึ้น "ผมจะต้องสืบให้รู้ให้ได้ แล้วทำให้มันได้รับผลกรรม"
"แล้วทำไมเธอถึงมาอยู่บ้านนอกได้ล่ะ? ผู้บังคับบัญชาที่กองทัพพูดว่าอย่างไร?" หลู่ซือเหนียนรินน้ำให้เขาหนึ่งแก้ว
"ผู้บังคับบัญชาอยากจะปกป้องผมแต่ก็มีแรงกดดัน ผมก็ไม่อยากสร้างความลำบากให้ท่าน เลยสมัครใจขอปลดประจำการเอง" อู๋จวินดื่มน้ำคำโต "พ่อแม่ผมมีผมเป็นลูกชายคนเดียว ผมจะทิ้งพวกท่านไปไม่ได้"
"เดิมทีผมกับพ่อตั้งใจจะไปเยี่ยมท่านทั้งสองคืนนี้ พอดีเธอมาแล้ว ก็ไปด้วยกันเลย"
"ได้"
เมื่อพูดเรื่องสำคัญจบลง อู๋จวินจึงหันมามองหลินหว่าน "พวกเธอสองคน แต่งงานกันแล้วเหรอ?"
"อือ"
หลินหว่านและหลู่ซือเหนียนพยักหน้าพร้อมกัน
"ซือเหนียน พ่อแม่ของผมรักหว่านหว่านเหมือนลูกสาวแท้ ๆ เธอห้ามรังแกเธอนะ"
"วางใจได้ ผมกว่าจะได้ภรรยามาสักคน มันไม่ง่ายขนาดนั้น จะให้ไปรังแกได้ยังไง"
"พอได้แล้ว เมื่อก่อนอยู่ที่กองทัพ ผู้หญิงที่หมายตาเธอมีน้อยหรือไง?"
"อย่าพูดไร้สาระ" หลู่ซือเหนียนเหลือบมองหลินหว่านอย่างกระวนกระวาย "เออ แล้วเธอไม่ใช่หมั้นหมายไว้หรือไง? คนนั้นล่ะ?"
"เลิกกันแล้ว"
อากาศพลันเงียบงัน
อู๋จวินหัวเราะเยาะตัวเอง "ก็ปกติแหละ ยังไงผมก็ไม่อยากให้ตัวเองไปเป็นภาระให้เธอ"
"คืนนี้นอนพักที่นี่ก่อนเถอะ จะได้สะดวกต่อการลงมือ" หลู่ซือเหนียนเปลี่ยนเรื่อง
"งั้นก็รบกวนด้วยนะ"
คืนนั้น เซินชุยฮวาเดินข้ามมาอยู่กับหลินหว่าน
หลู่ฉางเจิ้ง หลู่ซือเหนียน และอู๋จวินนอนด้วยกันในห้องโถงใหญ่