บ้านของหลี่เจี้ยนกั๋วเพิ่งถูกขโมยจนเกลี้ยง ต่อมาลูกสาวก็เกือบแท้ง แล้วหมาเยว่เอ๋อก็ผูกคอตายอีก
เรื่องร้าย ๆ เกิดขึ้นติดกันเป็นชุด จนเขาต้องเชื่อว่านี่คือกรรมตามสนองจริง ๆ
กลางดึกลุกขึ้นมาเผากระดาษเงินกระดาษทองอย่างลับ ๆ ไม่น้อย ขอให้ฟ้าดินเมตตาเขา
ลานบ้านนั้น เขาไม่กล้าก้าวเข้าไปแม้แต่ก้าวเดียว
แต่เขาไม่มีเส้นสายแบบหัวหน้าม้า จะย้ายออกไปจากที่นี่ก็ไม่ได้
ทำได้เพียงฝืนใจเอาศพหมาเยว่เอ๋อลงมา แล้วฝังอย่างลวก ๆ
"เยว่เอ๋อ เธออย่าโทษฉันเลย จะโทษก็โทษที่ตอนสาว ๆ เธอชวนให้คนหมายปองนัก มือยังถือเงินสงเคราะห์ก้อนโตอีก ถ้าไม่มีฉัน ก็ต้องมีคนอื่นอยู่ดี จะไปโทษใครก็ไม่ได้"
ฝังศพหมาเยว่เอ๋อเสร็จ หลี่เจี้ยนกั๋วย้ายไปนอนที่ออฟฟิศทันที
ส่วนหลี่เฮ่าลูกชายคนนี้ ในใจเขาไม่เคยให้ความสำคัญเท่าไหร่ ยังเทียบหลี่ซิ่วซิ่วไม่ได้ด้วยซ้ำ
ไม่ใช่ว่าเขารักภรรยาเก่ามากนักหรอก แค่ไม่ชอบหมาเยว่เอ๋อ เลยพลอยไม่ชอบลูกที่มันให้กำเนิดไปด้วย
ดังนั้นตอนที่เขาออกจากบ้าน จึงนึกไม่ถึงด้วยซ้ำว่าตัวเองยังมีลูกชายคนหนึ่ง
ตอนนี้หมาเยว่เอ๋อตายแล้ว หลี่ซิ่วซิ่วยังนอนโรงพยาบาล หลี่เฮ่าไม่มีใครดูแล ก็ได้แต่นั่งร้องไห้หน้าประตูบ้าน
เพื่อนบ้านเห็นแล้วก็พากันสงสาร
แต่พ่อของมันคือประธานคณะกรรมการปฏิวัติ ใครจะกล้าไปแหย่ให้เดือดร้อน ได้แต่มองดูห่าง ๆ
หลี่เฮ่าที่หิวโหยมาทั้งวัน สุดท้ายก็วิ่งออกจากบ้าน
เขาอยากไปหาแม่ แต่ไม่รู้จะไปหาที่ไหน ได้แต่เดินไปตามถนนเรื่อย ๆ
"เด็กน้อย ทำไมไม่กลับบ้านล่ะ"