หลี่เว่ยหรานรออยู่ในห้องทำงานเกือบครึ่งชั่วโมง กว่าจะได้พบเจียงเฮ่าเฉิน
หลี่เว่ยหราน: "คุณเจียง"
เจียงเฮ่าเฉินยังไม่ทันนั่งลง ก็เอ่ยถามว่า: "คุณมีวิธีแก้ไขบ้างไหม?"
หลี่เว่ยหรานพยักหน้า: "ฉันเพิ่งถามฉือหยวนมา เขาไม่ได้สนิทกับหลี่รุ่ยเลย ขนาดวีแชทยังไม่มี ดังนั้นหลี่รุ่ยไม่มีหลักฐานอะไรเกี่ยวกับฉือหยวนอยู่ในมือ"
เจียงเฮ่าเฉินขมวดคิ้ว น้ำเสียงแข็งกร้าวถามว่า: "คุณคิดว่าหลี่รุ่ยจะมีหลักฐานอะไรเกี่ยวกับฉือหยวน?"
หลี่เว่ยหรานชะงักไปเล็กน้อย ตอบว่า: "ก็เรื่องที่คุณเลี้ยงดูฉือหยวนอยู่น่ะสิ"
เจียงเฮ่าเฉิน: "..."
เจียงเฮ่าเฉินไม่คิดว่าหลักฐานนั้นคือตัวเอง
เขารู้สึกกระอักกระอ่วนชั่วครู่ ก่อนอธิบายว่า: "เรื่องของผมกับฉือหยวนไม่มีหลักฐานหลุดไปข้างนอก"
คนที่รู้เรื่องความสัมพันธ์ของเขากับฉือหยวนมีแค่ไม่กี่คน และคนพวกนั้นก็ไม่มีทางเอาไปพูดข้างนอกแน่ ยิ่งเรื่องหลักฐานยิ่งแล้วใหญ่ เทปบันทึกเสียงของเซี่ยหลิงโจวเขาก็ลบไปแล้วในคืนนั้น
หลี่เว่ยหรานฟังท่านประธานเจียงพูดแบบนั้น ก็เบาใจลงมากขึ้น: "ฉันให้บริษัทออกแถลงการณ์ชี้แจงแล้ว ต่อให้หลี่รุ่ยพูดอะไรในโลกออนไลน์ ถ้าเขาไม่มีหลักฐาน เราก็ฟ้องกลับได้"
เจียงเฮ่าเฉินไม่พอใจกับวิธีแก้ไขนี้: "ฟ้องชนะแล้วยังไง? ข่าวลือไม่ต้องใช้หลักฐานก็ทำร้ายคนได้ กับคนทั่วไปก็เป็นแบบนั้น แต่กับคนในวงการบันเทิงนี่ทำลายอาชีพทั้งชีวิตได้เลย หลี่รุ่ยไม่จำเป็นต้องมีหลักฐานอะไรเลย ขอแค่มีคนเชื่อ ก็ย่อมส่งผลกระทบต่อฉือหยวน"
เหตุผลพวกนี้หลี่เว่ยหรานจะไม่รู้ได้ยังไง แต่ต้นทุนการปล่อยข่าวลือมันก็ถูกขนาดนั้น ยิ่งไปกว่านั้นคนอื่นยังไม่นับว่าเขาสร้างข่าวลวงด้วยซ้ำ แค่ไม่มีหลักฐานเท่านั้นเอง
ถ้าฉือหยวนกับหลี่รุ่ยไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกันเลย ข่าวลือแบบนี้คงไม่มีใครเชื่อ แต่ดันเป็นฉือหยวนที่เคยมีประวัติร่วมงานกับหลี่รุ่ย แถมก่อนมาที่เทียนอวี๋ยังอยู่ใต้สังกัดฉางเหลยมาสองปี เรื่องฉางเหลยเป็นนายหน้าค้าหมากล้อมนั้นคนทั้งวงการรู้ดี ก่อนหน้านี้ไม่มีใครกล้าขุดคุ้ยฉือหยวน ก็เพราะเส้นทางอาชีพสองปีนี้ของฉือหยวนสะอาดมาก อีกทั้งมีเทียนอวี๋คอยหนุนหลังอยู่ เลยไม่มีใครเอาประเด็นนี้มาเล่นงานเท่านั้น