ปี 1 เป็นปีที่สบายที่สุดในชีวิตมหาวิทยาลัย กลุ่มเพื่อนวัยเดียวกัน พ้นจากภาระการเรียนหนักหน่วงของมัธยม มีเวลาว่างมากมาย ทำให้ชีวิตของพวกเขามีสีสัน
โมเมนต์ของฉือหยวนก็คึกคักขึ้น ทุกสองสามวันเจียงเฮ่าเฉินก็จะเห็นภาพฉือหยวนเล่นสนุกกับเพื่อนๆ ในโมเมนต์
ทั้งเล่นบาส ทั้งวิ่ง ทั้งปีนเขา ทั้งคล้องคอไปโรงอาหารด้วยกัน ทุกภาพฉือหยวนยิ้มแจ่มใสเป็นพิเศษ
เจียงเฮ่าเฉินมองแล้วทั้งดีใจ ทั้งเศร้าใจ แถมยังหวั่นๆ รู้สึกเพียงว่าฉือหยวนในภาพกับฉือหยวนต่อหน้าเขาไม่เหมือนกัน ฉือหยวนต่อหน้าเขาเชื่อฟังเกินไป แถมดูเป็นผู้ใหญ่กว่า แตกต่างจากท่าทางผ่อนคลายสดใสแบบวัยรุ่นในภาพอย่างสิ้นเชิง
โมเมนต์ของฉือหยวน สวี่ม่อกับเสี่ยวชุยก็เห็นด้วย ครั้งหนึ่งเจียงเฮ่าเฉินเพิ่งถ่ายละครเสร็จกลับมา ก็ได้ยินสวี่ม่อกับเสี่ยวชุยคุยเรื่องฉือหยวนในห้องพักนักแสดง "ดูภาพฉือหยวนแล้วฉันอดคิดถึงชีวิตมหาวิทยาลัยตัวเองไม่ได้เลย กลิ่นอายวัยรุ่นที่ประดังมา สมแล้วที่วัยรุ่นควรอยู่กับวัยรุ่น"
เสี่ยวชุยเตือน "พี่สวี่ เบาๆ หน่อย พี่เจียงได้ยินจะไม่ดีใจนะ"
สวี่ม่อ "รู้ นี่เขาไม่อยู่ไม่ใช่เหรอ แต่ถึงฉันไม่พูด เจียงเฮ่าเฉินก็คงรู้ตัวแล้ว ดูเขาสองสามวันนี้สิ ว่างเป็นไม่ได้เลยที่จะจ้องโมเมนต์ฉือหยวน สีหน้าเหมือนจะอกหัก"
เสี่ยวชุย "ฉือหยวนคงไม่เปลี่ยนใจไปชอบคนอื่นจริงๆ หรอกมั้ง"
สวี่ม่อ "เรื่องนี้จะแน่ได้ยังไง ฉือหยวนอายุน้อยอยู่แล้ว จิตใจยังไม่นิ่ง เข้ามหาวิทยาลัยก็เป็นช่วงเปิดโลก โอกาสเปลี่ยนใจก็มีเหมือนกัน อีกอย่าง พอเจียงเฮ่าเฉินยุ่งทีก็หลายเดือนกลับไปไม่ได้สักครั้ง"
เสี่ยวชุยฟังแล้วก็เริ่มกังวล "อยู่ห่างกันนานๆ เจอกันน้อยคงเป็นปัญหาใหญ่ ดูเมื่อก่อนสิ ฉือหยวนแค่มีเวลาว่างก็จะมาเยี่ยมกองถ่าย นี่ไม่ได้มานานแค่ไหนแล้ว พี่เจียงก็ทุ่มซื้อเสื้อผ้ารองเท้าให้ฉือหยวน ฉือหยวนก็หน้าตาดีอยู่แล้ว พอถูกแต่งตัวให้แบบนี้ยิ่งดึงดูดคนเข้าไปอีก ครั้งที่แล้วฉันได้ยินเขาโทรหาพี่เจียง ถึงขั้นไปงานเลี้ยงจับคู่แล้วนะ ถึงจะไปเป็นเพื่อนรูมเมท แต่ที่รูมเมทดึงเขาไป ก็ต้องเพราะเขาดึงดูดคนสิ"
กลเม็ดแบบนี้ในมหาวิทยาลัย ใครๆ ก็เคยผ่าน