เจียงเฮ่าเฉินดื่มเหล้า พอขึ้นรถก็หลับไป
ฉือหยวนกลัวว่าเขาจะโดนลมแล้วเป็นหวัด ตลอดทางไม่กล้าเปิดหน้าต่างรถเลย กลิ่นควันกับกลิ่นเหล้าคละเคล้ากัน แต่ฉือหยวนกลับไม่รู้สึกอึดอัดเลยสักนิด เหมือนกับจูบเมื่อครู่นี้
กลิ่นควันฉุนเข้าไปในปอด แต่นั่นเป็นกลิ่นของเจียงเฮ่าเฉิน
จากคลับไปจนถึงอพาร์ตเมนต์ของเจียงเฮ่าเฉิน ปกติใช้เวลาแค่ 20 นาที แต่ฉือหยวนกลับใช้เวลานานเป็นสองเท่า ขับวนไปมาอยู่ในย่านที่คึกคักที่สุดของเมือง B รอบแล้วรอบเล่า เหมือนกับว่าพวกเขากำลังออกเดตกันอยู่
จนกระทั่งเจียงเฮ่าเฉินพลิกตัวเพราะรู้สึกอึดอัด ฉือหยวนถึงไม่กล้าหยุดแวะอีก รีบขับรถเข้าไปในลานจอดของอพาร์ตเมนต์
เจียงเฮ่าเฉินตื่นขึ้นมาพอดีในตอนนั้น พอดูเวลา ก็พบว่าผ่านไป 50 นาทีแล้ว: "ฉันหลับไปนานขนาดนี้เลยเหรอ? ไม่ใช่บอกว่าถึงแล้วให้ปลุกฉันไง"
"ฉัน..." ฉือหยวนรู้สึกผิดจนไม่กล้าพูด
เจียงเฮ่าเฉินเห็นท่าทางนั้น ก็นึกว่าตัวเองทำให้แมวน้อยตกใจ ยิ้มพลางโอบคอเด็กหนุ่มเข้ามา: "รู้ว่าอยากให้ฉันนอนต่ออีกหน่อย แต่เทียบกับการนอนในรถแล้ว ฉันอยากนอนกับเด็กหนุ่มรูปงามในห้องมากกว่า หรือว่า..."
เจียงเฮ่าเฉินยิ้มเจ้าเล่ห์: "เธอชอบในรถมากกว่า?"
ฉือหยวนหน้าแดงก่ำ: "ไม่ใช่ ฉันไม่ได้..."
เจียงเฮ่าเฉิน: "ที่แท้เธอไม่ชอบนี่เอง แย่จริง ฉันอุตส่าห์ตั้งตารอ"
ตั้งตารอเหรอ?
ฉือหยวนเปลี่ยนคำพูดทันที: "ก็...ไม่ใช่ว่า...ไม่ได้"
เจียงเฮ่าเฉินจงใจแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน: "เธอว่าอะไรนะ?"
ฉือหยวนรู้ว่าอีกฝ่ายไม่มีทางไม่ได้ยินแน่ เขินจนไม่ยอมพูดอีกเลย