เช้าวันรุ่งขึ้น ฉือหยวนมาถึงกองถ่ายก่อนเวลาสองชั่วโมง
บทที่อันตรายอย่างการถูกลากจูง ทีมงานต้องทดสอบล่วงหน้าหลายครั้ง นักแสดงมาก่อนเวลา ฝ่ายเทคนิคก็จะมีเวลามากขึ้น
ฉือหยวนแต่งตัวเสร็จออกมา ก็เห็นเสี่ยวเจ้ามือซ้ายถือชานม มือขวาถือถังไก่ครอบครัวเดินกลับมา
เสี่ยวเจ้าวางของทั้งหมดลงตรงหน้าฉือหยวนด้วยความดีใจ “พี่ฉือ กินอะไรก่อนนะ เดี๋ยวเข้าฉากต้องใช้แรงเยอะแน่”
ฉือหยวนถามด้วยความสงสัย “วันนี้ใครเลี้ยง”
เสี่ยวเจ้า “ได้ยินว่ามีนักลงทุนมาตรวจเยี่ยม เลยเลี้ยงทีมงานด้วย ที่โน่นยังมีหม่าล่าถังด้วย แต่คนต่อคิวเยอะไปหน่อย เดี๋ยวผมค่อยไปเอา”
ฉือหยวนเห็นเบอร์เกอร์ในถังไก่ครอบครัว ก็นึกถึงที่คุณชายเจียงสัญญาว่าจะมาเยี่ยมกองถ่ายอีกครั้ง อดไม่ได้ที่จะยิ้มมุมปาก
ครั้งก่อนคุณชายเจียงมา เลี้ยงชานมทีมงานในนามของเขา ดูเหมือนเขาจะลืมกล่าวขอบคุณ
ตอนนั้นเอง ครูฝึกการเคลื่อนไหวเดินมาหา เห็นของกินกองโตตรงหน้าฉือหยวน ก็อดเตือนไม่ได้
“อาจารย์ฉือ กินให้น้อยหน่อยนะครับ เดี๋ยวเข้าฉากแล้วท้องไส้จะไม่สบาย”
ฉือหยวนพยักหน้าว่าง่าย “ได้ครับ”
ครูฝึกการเคลื่อนไหว “งั้นเดี๋ยวว่างแล้ว มาลองกระบวนท่าดูครับ”
ฉือหยวนลุกขึ้นทันที “ตอนนี้ผมว่างเลย”
ยัดชานมใส่มือเสี่ยวเจ้า แล้วฉือหยวนก็เดินตามครูฝึกศิลปะการต่อสู้ไป
_
ตอนนักแสดงเจ้าบทบาทเหยียนมาถึงกองถ่าย ฉือหยวนเริ่มถ่ายทำแล้ว เขาเดินตรงไปยังที่ผู้กำกับอยู่
ในจอมอนิเตอร์ ทีมงานกำลังตรวจอุปกรณ์ป้องกันที่อยู่บนตัวฉือหยวน อาจเป็นเพราะฉือหยวนผอมเกินไป อุปกรณ์ป้องกันที่สวมทับตัวกันหลายชนิดก็ดูไม่เทอะทะ