เจียงเฮ่าเฉินไม่ได้ค้างคืนในห้องของฉือหยวน
เขาอยากประกาศศักดิ์ศรี อยากให้คนรอบข้างรู้ว่าเขากำลังจีบฉือหยวน แต่ก็ต้องรู้จักควบคุมจังหวะให้เหมาะสม
ดังนั้นหลังจากทานข้าวเสร็จ ก็คลอเคลียกับฉือหยวนอยู่ครู่หนึ่งจึงออกมา
ตอนฉือหยวนมาส่งเขาที่ประตู เขากั้นประตูจูบคนตรงหน้าจนขาอ่อน ย้อนนึกถึงภาพตอนที่เด็กหนุ่มเสื้อผ้าครึ่งเปลือยกายยืนพยุงตัวอย่างยากลำบาก มุมปากของเจียงเฮ่าเฉินก็ยกยิ้มขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
สถานะผู้อุปถัมภ์นี้แม้จะสร้างอุปสรรคให้เขาในการตามจีบฉือหยวน แต่ข้อดีของมันก็ดีไม่เบา
“คุณเจียง”
ในล็อบบี้ลิฟต์ หลี่เว่ยหรานยืนรออยู่ได้ครู่ใหญ่แล้ว
เธอไม่ได้พลาดรอยยิ้มเอร็ดอร่อยบนใบหน้าของเจียงเฮ่าเฉิน รู้ดีว่าเมื่อครู่คนตรงหน้าต้องรังแกศิลปินในสังกัดของเธออีกแน่ๆ
ถึงแม้จะรู้ดีมาตลอดถึงความสัมพันธ์ระหว่างฉือหยวนกับเจียงเฮ่าเฉิน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่หลี่เว่ยหรานได้เห็น ‘หลังเหตุการณ์’
เธอไม่ชอบความรู้สึกนี้เลย มันทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองเป็นแม่เล้า และฉือหยวนก็คือเด็กที่เธอขายไป แต่ไม่ว่าจะเป็นเธอหรือฉือหยวน ก็ไม่ได้จำเป็นต้องหาเงินด้วยวิธีนี้ ดังนั้นเธอยิ่งรู้สึกแย่กว่าเดิม
ช่วงนี้เธอไม่ได้อยู่ที่กองถ่าย แต่ก็รู้จากเสี่ยวเจ้าถึงพฤติกรรมผิดปกติของคุณเจียงที่กองถ่ายช่วงหลายวันมานี้ ในสายตาของเธอ พฤติกรรมของคุณเจียงนี้ไม่ใช่เรื่องดีอะไรเลย เธอถึงขั้นคิดในแง่ร้ายว่า หรือเป็นเพราะคุณเจียงเห็นว่าฉือหยวนพัฒนาดีเกินไป แถมสัญญากำลังจะหมดอายุ จึงอยากใช้วิธีนี้บีบบังคับให้ต่อสัญญา?
นั่นไม่ใช่สิ่งที่หลี่เว่ยหรานอยากเห็น
ดังนั้นพอจัดการธุระข้างนอกเสร็จ เธอก็รีบกลับมาทันที แต่เดิมตั้งใจจะคุยกับฉือหยวนก่อน แต่ตอนกลับมาเสี่ยวเจ้าบอกว่า คุณเจียงอยู่ในห้องของฉือหยวน เธอจึงมารออยู่ตรงนี้
“ฉันมีเรื่องงานอยากคุยกับคุณหน่อย ไม่ทราบว่าคุณพอจะมีเวลาไหมคะ?”
เรื่องที่หลี่เว่ยหรานจะคุยกับเขาได้ ก็มีแต่ฉือหยวน
เจียงเฮ่าเฉินมองหลี่เว่ยหรานแวบหนึ่ง พยักหน้าตอบตกลง “ไปคุยกันที่ห้องทำงาน”