ฉือหยวนไม่ได้ไปพบผู้กำกับหรอก แต่ไปพบหวงไข่ต่างหาก
บ้านเกิดของหวงไข่อยู่ที่เมือง N พอรู้ว่าฉือหยวนมาที่นี่ หวงไข่ก็มาหาที่โรงแรม ทั้งคู่ดื่มเหล้ากันไปได้ครึ่งทาง โทรศัพท์ของเจียงเฮ่าเฉินก็ดังขึ้น
ตอนที่ฉือหยวนคุยกับเจียงเฮ่าเฉิน หวงไข่ไม่ได้พูดอะไรเลย พอวางสาย เห็นสีหน้าเพื่อนรักดูแปลก ๆ ใจก็กระตุกวูบ “เจียงเฮ่าเฉินจะยกเลิกสัญญากับนายก่อนกำหนดจริง ๆ เหรอ”
เรื่องของเซี่ยหลิงโจว ฉือหยวนเล่าให้หวงไข่ฟังแล้ว
ฉือหยวนส่ายหน้า “ไม่ใช่ คุณชายเจียงให้ผมไปทดสอบบทเรื่อง ‘ฉางเซิง’ ต่างหาก”
หวงไข่ “จริงเหรอ นี่มันละครที่เทียนอวี๋ลงทุนสูงที่สุดในปีนี้นะ เจียงเฮ่าเฉินให้นายไป ก็แสดงว่าเขาไม่ยกเลิกสัญญาก่อนกำหนดแล้ว”
ฉือหยวน “ก็อาจจะเป็นค่าชดเชยการเลิกราก็ได้”
หวงไข่เกือบจะหลุดปากออกไปว่า งั้นการเลิกราครั้งนี้ก็ถือว่าใจกว้างเหมือนกัน
แต่นึกถึงนิสัยสมองอวยรักขั้นรุนแรงของเพื่อนรักตัวเองเข้า ก็เปลี่ยนคำพูดอย่างกระทันหัน “ยังไงก็ต้องไป นายไม่อยากร่วมงานกับเขาสักเรื่องมาตลอดไม่ใช่เหรอ ได้ร่วมแสดงในละครที่เขาเป็นคนสร้าง ก็นับว่าเป็นการร่วมงานแล้วนะ อีกอย่าง กว่าจะถ่ายทำเสร็จยังต้องผ่านขั้นตอนตัดต่ออีก ให้เขาต้องนั่งตัดต่อโดยดูหน้านายทุกวัน ให้เขาเสียใจแทบตาย”
ฉือหยวนหัวเราะพรืด “นายพูดถูก”
เขาอยากร่วมงานกับคุณชายเจียงสักเรื่องจริง ๆ ฉากที่เคยซ้อมด้วยกันในกองถ่าย ‘ราชันบัลลังก์’ เขาเก็บรักษาไว้อย่างดี คิดว่าจะเป็นทั้งหมดที่มีแล้ว ไม่นึกว่าจะยังมีโอกาสแบบนี้อีก เพราะงั้นถึงจะเป็นกฎลับก็ยอมรับ
ฝีมือการแสดงของเขาพัฒนาขึ้นมากแล้ว เขาจะต้องแสดงให้ดี แม้ว่าจะเป็นบทที่เล็กแค่ไหนก็ตาม