เสียงครืนครั่นจากด้านหลังไล่ตามมาติด ๆ ราวกับเสียงเตือนจากยมทูต
กว่าจะลงมาถึงตีนเขาได้ หลินซีก็โล่งใจเสียที หลังจากเกร็งมาตลอดทาง
แต่แล้วเธอก็หกล้ม ทั้งคนทั้งรถกลิ้งไปไกล
หลินซีนอนอยู่บนพื้น ล้วงขวดน้ำจากบ่อน้ำออกมาดื่มไปกว่าครึ่งขวด
พลังงานจากน้ำในบ่อช่วยคลายกล้ามเนื้อที่ตึงเกร็งเกินไปได้ทันที
เธอทบทวนดูแล้ว ตัวเองก็ไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย ทำไมฐานที่มั่นถึงพังครืนลงมาได้ง่าย ๆ แบบนั้นนะ?
งานก่อสร้างของสหรัฐฯ ห่วยแตกชะมัด เกือบทำเธอตายอยู่แล้ว
หลินซีไม่สนใจโคลนเต็มหน้า พยุงรถมอเตอร์ไซค์ขึ้นแล้วขี่ต่อ
เธออยู่ใกล้จุดเกิดเหตุไม่ได้ เสี่ยงถูกสงสัยเกินไป
เมื่อเจอที่ซ่อนรถยนต์แล้ว เธอก็ขึ้นรถ ขับเต็มกำลังไปยังลานจอดรถแห่งเดิม จากนั้นติดตั้งจีพีเอสกลับเข้าไป
แล้วรีบมุ่งหน้าไปยังเมืองใกล้ที่สุดเมืองถัดไปอย่างซานจี๋เฉิง
ตอนหลินซีไปถึงโรงแรมโฟร์ซีซันส์ เธอไม่ได้นอนมาสามสิบชั่วโมงแล้ว ฝืนตัวเองไว้ได้ด้วยการจิบน้ำจากบ่อเท่านั้น
เธอยังคงพักในห้องสวีตระดับสูงสุด พอเข้าห้องก็เปิดโทรทัศน์แล้วต่ออินเทอร์เน็ตทันที ไม่มีข่าวอะไรเป็นพิเศษ ข่าวที่ได้รับความสนใจมากที่สุดก็ยังเป็นเรื่องของโบราณวัตถุในพิพิธภัณฑ์
หลินซีถอนหายใจโล่งอก แล้วหัวเราะเยาะตัวเอง นี่สินะที่เรียกว่าคนทำผิดย่อมหวาดระแวง
เธอไปอาบน้ำ เปลี่ยนชุดนอน แล้วทิ้งตัวลงบนเตียง หลับไปในทันที
พอตื่นขึ้นมา เธอก็แยกไม่ออกแล้วว่าตอนนี้กลางวันหรือกลางคืน มึนงงอยู่พักใหญ่กว่าจะดึงสติกลับมาได้
เมื่อเปิดม่านออกดูแสงอาทิตย์ยามเย็นบนท้องฟ้า ก็รู้ว่าตอนนี้ใกล้ค่ำแล้ว