กักตุนเสบียงวันสิ้นโลก แล้วฉันก็ส่งข่าวถึงชาติ

ตอนที่ 50 เดินทางกลับเมืองเป่ย

7 นาที· 1.5K คำ

บางทีอาจเป็นเพราะจนถึงตอนนี้หลินซียังใช้ชีวิตอย่างสุขสบายเกินไป ทั้งยังไม่เคยผ่านการขัดเกลาจากวันสิ้นโลก จึงทำตัวเรื่องมากขึ้นมานิดหน่อย

แต่ไม่เป็นไร เมื่อวันสิ้นโลกเริ่มต้นขึ้น เธอก็จะปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมต่าง ๆ ได้อย่างรวดเร็วเอง

วันที่ห้าของหมอกหนา หลินซีขับรถออฟโรดออกเดินทางไปเมืองเป่ยตามแผน โดยนำแผนที่กระดาษกับคู่มือเส้นทางที่พิมพ์ไว้ก่อนหมอกลงติดตัวไปด้วย

แม้ตอนนี้ทางด่วนจะโล่งไร้รถ หลินซีก็ยังขับด้วยความเร็วแค่ 60 กิโลเมตรต่อชั่วโมง เพราะทัศนวิสัยต่ำมาก ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องปลอดภัยไว้ก่อน

ทางด่วนคงถูกปิดแล้ว มีสิ่งกีดขวางวางไว้หลายจุด

แต่แค่นี้ทำอะไรเธอไม่ได้หรอก เก็บรถเข้าไปในมิติส่วนตัว กระโดดข้ามสิ่งกีดขวางช่วงนี้ แล้วค่อยเอารถออฟโรดออกมาก็เรียบร้อย

ชิงเป่าพยายามดูดซับพลังงานในหมอกอย่างเต็มที่ ยิ่งเธอดูดซับพลังงานได้มากเท่าไร ทัศนวิสัยของหลินซีก็ยิ่งดีขึ้นเท่านั้น จากตอนแรกที่มองเห็นได้ 300 เมตร ตอนนี้เพิ่มเป็น 500 เมตรแล้ว

ดูท่าพลังงานนี้จะช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้ชิงเป่าได้จริง ๆ ยิ่งไปกว่านั้น ชิงเป่าขยันอยู่แล้ว ตอนอยู่สวนสนุกดีดีนีก็ไม่เคยหยุดดูดซับพลังงานแม้แต่วินาทีเดียว

บางทีอาจเป็นเพราะเธอเป็นร่างพลังงาน จึงไม่รู้สึกเหนื่อยล้าทางร่างกาย แต่ที่หาได้ยากคือเธอซ่อมแซมมิติส่วนตัวทีละนิดอย่างสม่ำเสมอ ไม่เคยหย่อนยานแม้แต่น้อย

ส่วนหลินอู๋อู๋น่ะหรือ? เมื่อคืนกว่าจะหลับก็เกือบเช้า จนถึงตอนนี้ยังไม่ลืมตาเลย!

สองวันนี้คงเหนื่อยแทบแย่ ตัวเหม็นสกปรกไปหมด แถมเพื่อไม่ให้ดูดซับพลังงาน ยังกลับไปอยู่ในร่างแมวอีกด้วย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป