หน้าต่างรถเปิดอยู่ เพื่อให้หลินอู๋อู๋ดูดซับพลังงานที่เบาะหลังได้สะดวก
ที่นั่งข้างคนขับเว้นไว้ให้ชิงเป่า เดี๋ยวเธอก็ลอยออกไปข้างนอก เดี๋ยวก็ลอยกลับเข้ามาในรถ ร่างเล็ก ๆ นั่งอยู่บนเบาะข้างคนขับ กอดหลอดดูดไว้แล้วดูดน้ำแตงโมแก้วใหญ่จ๊วบ ๆ ภาพนั้นทำให้หลินซีรู้สึกแปลกใหม่ไม่น้อย
จริง ๆ แล้วหลินซีไม่ได้กักตุนแตงโมไว้
กว่าจะนึกขึ้นได้ว่าควรกักตุนแตงโม ก็ไม่ใช่ฤดูกาลแล้ว
แต่ไม่เป็นไร เธอมีที่ดินอุดมสมบูรณ์ แถมยังมีเมล็ดแตงโมด้วย
เธอปลูกแตงโมไว้สิบหมู่ ผลออกมาไม่ดีนัก แต่ก็ไม่เป็นไร แค่ผสมน้ำบ่อรดลงไปบ้าง
จากนั้นแตงโมก็ออกผลเต็มที่ หลินซีเก็บแตงโมได้เกือบ 100,000 ชั่ง กองไว้ในโกดังทั้งหมด
ลูกใหญ่ เนื้อแดงฉ่ำ น้ำหวาน ราวกับมีพลังงานเจืออยู่เล็กน้อย หลินซีกับหลินอู๋อู๋ต่างก็ชอบกิน
เมื่อคิดได้ว่าชิงเป่าชอบไวน์องุ่น หลินซีจึงคั้นน้ำแตงโมไว้เยอะมาก แล้วใช้เครื่องซีลบรรจุเป็นแก้ว ๆ ให้เธอลองชิม ผลก็คือชิงเป่าชอบสุด ๆ
หลินอู๋อู๋หมอบอยู่ที่เบาะหลัง ไม่ได้ดูดซับพลังงานเลยสักนิด กลับกำลังจดจ่ออยู่กับการคิดคำนวณเล็ก ๆ น้อย ๆ ของตัวเอง
ตอนนี้มันไม่เหมือนเดิมแล้ว มันไม่ใช่สัตว์ธรรมดาอีกต่อไป แต่มันคือสัตว์กลายพันธุ์ผู้ยิ่งใหญ่!
มันจะเชื่อฟังเหมือน “หลินอู๋อู๋” ธรรมดา ๆ อีกไม่ได้แล้ว ตอนนี้หลินอู๋อู๋ต้องทวงศักดิ์ศรีของป้าเทียนหู่คืนมา
ต่อไปงานเฝ้าประตูอะไรแบบนี้ มันจะไม่ทำอีกแล้ว ต่อให้ให้ไอศกรีมสองแท่งก็ไม่ทำ!
เว้นแต่จะให้สามแท่ง! ใช่ ต้องสามแท่งเท่านั้น!