ได้ยินคำพูดของถังเหยียน เก๋อหมิงรู้สึกไม่พอใจในใจเล็กน้อย เจ้ามาขอยืมเตาหลอมยา ข้าก็ให้ยืม แล้วผลตอบแทนยังไม่ยอมพูดให้ชัดอีกหรือ? คำพูดของถังเหยียน ทำให้เขาอดคิดไม่ได้ว่า ถังเหยียนจะคิดเบี้ยวค่าตอบแทนหากยาปรุงเสียหรือไม่
แต่ไม่ว่าอย่างไร มนุษย์เราก็มีความอยากรู้อยากเห็นเป็นธรรมดา โดยเฉพาะท่าทางเมื่อครู่ของถังเหยียน ที่ทำให้เขาตะลึงพรึงเพริดยิ่งนัก แม้จะไม่พอใจ แต่สิ่งที่มากขึ้นไปกว่านั้นก็คือความคาดหวัง ไอ้หนุ่มนี่ อยากจะให้ค่าตอบแทนอะไรกับข้ากันเล่า ถึงได้ทำเป็นลึกลับซับซ้อนขนาดนี้?
ยังไงก็แค่ยืมเตายาไปสองชั่วยาม ไม่เห็นจะเป็นเรื่องใหญ่ เก๋อหมิงพยักหน้าแล้วพูดว่า "หากเป็นเช่นนั้น ข้าก็จะรอฟังข่าวดีจากท่านน้องหนุ่ม ตามข้าไปที่ห้องยาเถิด"
"เช่นนั้นก็ต้องขอขอบคุณท่านเก๋อแล้วล่ะ เชื่อว่าของขวัญชิ้นนี้ ท่านเก๋อจะต้องไม่ผิดหวังแน่นอน"
ถังเหยียนยิ้มบาง ๆ แล้วเดินตามท่านเก๋อไปทางห้องยา
เมื่อเข้าไปในตำรายาหมื่นวิเศษแล้ว ถึงได้รู้ว่าที่แห่งนี้กว้างใหญ่โตจริง ๆ ด้านหลังร้านเป็นโถงหน้า เมื่อผ่านโถงหน้าไป ทางทิศตะวันออกเป็นลานเพาะปลูกยา ทางทิศตะวันตกเป็นห้องยา
เมื่อเข้าไปในห้องยาแล้ว เดินเลี้ยวไปตามทางเดินหลายต่อหลายครั้ง ในที่สุดก็มาหยุดอยู่หน้าห้องหนึ่ง ผลักประตูหินออกไป ก็มีคลื่นความร้อนโชยออกมา
"เตานี้ เป็นเตาใหม่ที่ข้าเพิ่งเปลี่ยนมานี่แหละ" เมื่อเข้าไปในห้องยา ท่านเก๋อก็ยิ้มแนะนำ
"เตาดี เจียระไนจากแก่นเหล็กแร่ทะเลดำ สร้างผนังภายในเตายา รับรองความร้อนภายในเตาสม่ำเสมอทั่วทุกด้าน ภายนอกใช้ทองสัมฤทธิ์ดำ ทำดูสวยงามมีระดับ แถมยังกั้นความร้อนด้านในไว้ได้ดีอีกด้วย แกนไม้กระเบื้องฝังอยู่ตรงกลาง ช่วยเสริมการเก็บความร้อนและกันความร้อนได้อีกชั้น การออกแบบช่างปราณีตจริง ๆ เตาแบบนี้ ต่อให้มีเงินก็คงหาซื้อไม่ได้ง่าย ๆ หรอก" ถังเหยียนเอ่ยชม
เก๋อหมิงไม่อาจบรรยายความรู้สึกของตนเองในตอนนี้ได้ ชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้า อายุยังน้อย แต่กลับมีพรสวรรค์และวิสัยทัศน์อันหาที่เปรียบมิได้ในวิถีแห่งยา ช่างน่าเสียดายจริง ๆ นี่นา ตันเถียนกลับถูกทำลายไปแล้ว