ในเวลาที่เหลือของวันอาทิตย์ สวี่จินอันเข้าไปดูหัวข้อแฟนคลับ «อันหราน» อย่างรวดเร็วเพียงไม่กี่ครั้ง ก่อนจะวางโทรศัพท์ไว้ข้าง ๆ แล้วเปิดเอกสารเรื่อง «คนในหมอก» กลับมาอ่านต่อ
เมื่อเทียบกับกระแสพูดคุยบนอินเทอร์เน็ตที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วแล้ว สิ่งที่เธอใส่ใจมากกว่าในตอนนี้คือการลองชุดและแต่งหน้าทำผมในวันรุ่งขึ้น
จนกระทั่งก่อนเข้านอน บนโต๊ะหนังสือก็ยังมีประวัติตัวละครของเสิ่นอู่ทั้งสามช่วงวางแผ่ไว้ ขอบกระดาษเต็มไปด้วยแถบคั่นสีต่าง ๆ ข้างจุดสำคัญหลายแห่งยังมีหมายเหตุที่เธอเขียนเพิ่มเติมไว้
เช้าวันจันทร์ เวลาแปดโมงครึ่ง สวี่จินอันเดินทางถึงสตูดิโอออกแบบเสื้อผ้าและแต่งหน้าทำผมของกองถ่าย ซึ่งตั้งอยู่ในเซี่ยงไฮ้
สตูดิโอแห่งนี้ดัดแปลงมาจากโรงงานเก่า หลังคาสูงยังคงโครงคานเหล็กดั้งเดิมไว้ เสื้อผ้าหลายแถวจัดเรียงตามช่วงชีวิตของตัวละคร ทีมงานเริ่มทำงานกันอย่างขะมักเขม้นแล้ว ช่างแต่งหน้าทำผมกำลังล้อมวงยืนยันแบบร่างอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ส่วนผู้ช่วยช่างภาพก็ปรับแสงไฟกับฉากหลังอยู่ข้าง ๆ
ซงซงหอบถุงเอกสารสองใบที่อัดแน่นไปด้วยข้อมูลเดินตามหลังเธอ พลางตรวจสอบกำหนดการของวันนั้น พลางเตือนว่า
«เสื้อผ้าสิบห้าชุด แต่งหน้าทำผมสามแบบ ต้องถ่ายทั้งภาพด้านหน้า ด้านข้าง แล้วก็เต็มตัว ทีมถ่ายภาพจะมาช่วงเที่ยง ผู้กำกับเฉินบอกว่าอาจมีทดสอบชุดเพิ่มกะทันหัน»
«รู้แล้ว»
สวี่จินอันรับน้ำอุ่นที่อีกฝ่ายยื่นให้ ปรับโทรศัพท์เป็นระบบเงียบแล้วเก็บใส่กระเป๋า
ตั้งแต่เธอนั่งหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ก็แทบไม่ได้สนใจข้อความที่ไม่เกี่ยวกับงานอีกเลย
ลุคแรกเป็นเสิ่นอู่ก่อนหายตัวไป
ตอนแรกทีมออกแบบเตรียมเสื้อถักสีครีมให้เธอ จับคู่กับกระโปรงยาวสีเทาอ่อน ปล่อยผมยาวสลวยคลออยู่ด้านหลังไหล่ สวี่จินอันมีคิ้วตาและใบหน้าที่ดูอ่อนโยนอยู่แล้ว เพียงเติมโทนสีอบอุ่นลงไปในเครื่องสำอางเล็กน้อย ก็ทำให้คนจินตนาการถึงพี่สาววัยสาวที่มีชีวิตมั่นคงและนิสัยอ่อนโยนได้ไม่ยาก