เมื่อจอภาพยักษ์สว่างขึ้น ไฟในสถานที่ถ่ายทำก็หรี่ลงหนึ่งระดับตามไปด้วย
ภาพถูกแบ่งออกเป็นสองฝั่งจากกลางจอ
ด้านซ้าย สวี่จินอันนั่งอยู่ในห้องสัมภาษณ์ กอดกระดานไวท์บอร์ดพร้อมรอยยิ้มสบายใจ ส่วนด้านขวา เฮ่อหรานก้มหน้าลงเขียน ท่าทางไม่ลังเลแม้แต่น้อย ทีมงานเห็นได้ชัดว่ารู้วิธีเรียกน้ำย่อยผู้ชมเป็นอย่างดี พวกเขาเริ่มด้วยภาพระยะใกล้ที่ทั้งสองคนเขียนพร้อมกัน ก่อนจะค่อย ๆ ดึงกล้องออกช้า ๆ
กระดานไวท์บอร์ดทั้งสองแผ่นปรากฏขึ้นพร้อมกัน
สิ่งที่สวี่จินอันเขียนคือ—
【ตอนนี้คือเขา】
คำตอบของเฮ่อหรานกระชับยิ่งกว่า
【ฉัน】
ทันทีที่คำตอบปรากฏ เสียงโห่ร้องก็ดังขึ้นจากฝั่งผู้ชมก่อนแล้ว
พิธีกรลากเสียงยาว “ข้อแรกก็ตรงกันขนาดนี้เลยเหรอ?”
กล้องตัดไปยังที่นั่งแขกทันที
สวี่จินอันยังคงยิ้มอย่างเหมาะสม ทว่าในใจกลับแอบถอนหายใจโล่งอก
ดีมาก
อย่างน้อยตอนเปิดรายการก็ไม่มีเหตุการณ์คู่รักเขียนคำตอบคนละทิศคนละทางแบบเฮ่อหรานเขียนตะวันออก ส่วนเธอเขียนตะวันตก
วินาทีถัดมา วิดีโอสัมภาษณ์ก็เล่นต่อ
ผู้กำกับถามสวี่จินอันจากนอกจอว่า “ทำไมถึงเจาะจงเติมคำว่า ‘ตอนนี้’ เข้าไป?”
เธอในจอส่ายกระดานไวท์บอร์ดเบา ๆ แล้วตอบอย่างเป็นธรรมชาติว่า “เพราะเขาเป็นฝ่ายจีบฉันก่อน เวลาเริ่มต้นไม่เท่ากัน ตอนนี้ฉันเลยอยู่ในสถานะตามหลัง”
ผู้กำกับถามต่อ “แล้วเตรียมจะตามให้ทันยังไง?”
“พยายามทำดีกับเขาให้มากขึ้นอีกหน่อย”
เธอหยุดเล็กน้อย ราวกับผ่านการประเมินความเป็นจริงอย่างรอบคอบแล้ว จึงเสริมว่า “แต่ถ้าเขายังดีกับฉันแบบนี้ต่อไป ระยะห่างก็คงยากจะลดลง”
สิ้นเสียงเธอ สถานที่ถ่ายทำก็มีเสียงแซวที่แฝงความนัยดังขึ้นระงม