ตอนเฉิงซู่รู้ว่าสวี่จินอันจะอ่านข่าวคืนนี้ เวลาก็เกือบห้าโมงเย็นแล้ว
เดิมทีกำหนดเวลาเลิกถ่ายวันนี้ยังไม่แน่นอน ทางรายการบอกแค่ช่วงแรกว่าอาจอยู่หูโจวถึงกลางคืน และก็ยังไม่ตัดความเป็นไปได้ที่จะถ่ายเสร็จแล้วกลับเซี่ยงไฮ้กันทั้งคืน ซงซงจึงไม่ได้บอกพ่อแม่ของสวี่จินอันไว้ตั้งแต่กลางวัน เผื่อทั้งสองคนจะรอเก้อเพราะกำหนดการเปลี่ยนกะทันหัน
ตอนนี้ตารางเวลาของสตูดิโอค่อนข้างแน่นอนแล้ว ข่าวจะจบราวสองทุ่ม หลังจากนั้นเหลือแค่ถ่ายเสริมกับเก็บงาน หากทุกอย่างราบรื่นก็น่าจะเลิกงานราวสามทุ่ม คืนนี้สวี่จินอันก็ไม่ต้องรีบกลับเซี่ยงไฮ้
เฉิงซู่เหลือบมองตารางรายการ จู่ ๆ ก็นึกอะไรขึ้นมาได้
“ซงซง”
ซงซงที่กำลังช่วยสวี่จินอันจัดของอยู่ข้าง ๆ เงยหน้าขึ้น
“มีอะไรหรือคะ พี่เฉิง?”
“วันนี้หลังจบงาน จินอันกลับบ้านสักรอบได้ไหม?”
ซงซงชะงักไปนิด ก่อนจะเข้าใจอย่างรวดเร็ว
“น่าจะได้ค่ะ บ้านพี่จินอันอยู่ไม่ไกลจากที่นี่” เธอมองเวลา “อีกอย่างคุณลุงคุณป้าก็ยังไม่รู้ว่าคืนนี้เธอจะกลับได้ไหม ตอนเช้าฉันกลัวกำหนดการเปลี่ยน เลยยังไม่ได้บอกค่ะ”
เฉิงซู่พยักหน้า
“งั้นโทรไปถามตอนนี้เลย”
ซงซงเพิ่งหยิบโทรศัพท์ออกมา ก็ได้ยินเขาเสริมว่า “อย่าเพิ่งพูดถึงข่าวนะ”
“หา?”
เฉิงซู่หันไปมองทางสตูดิโอ
“บอกแค่ว่าวันนี้น่าจะเลิกประมาณสามทุ่ม จินอันกลับมาทั้งที ถ้าคุณลุงคุณป้าว่างตอนกลางคืน พอเลิกงานแล้วเราไปรับออกมากินอะไรสักหน่อย”
ซงซงเข้าใจทันที ดวงตาเป็นประกาย