เจียงถังลังเลอยู่สองวินาที เธอกำลังคิด ถ่งถ่งเป็นอะไรสำหรับเธอ?
คือสมบัติล้ำค่าของเธอ
ในที่สุดเธอก็ยิ้มแล้วพูดว่า "ให้ลูกของฉันไง"
ระบบ: "อ๊าาาาา!"
ระบบ: แมวน้อยร้องไห้ jpg
"ถังถัง เธอดีจริง ๆ" ระบบแทบจะร้องไห้
เจียงถังพูดกับระบบเบา ๆ ในหัว "ถ่งถ่ง เธอเป็นสมบัติล้ำค่าของฉันอยู่แล้วนี่นา! เธอคอยอยู่ข้าง ๆ ให้กำลังใจฉันตลอด เธอคือเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน!"
ระบบ: "ฮืออออ"
"โอ้" เสิ่นซิวเหนียนพูด "ได้สิ งั้นก็ทำเจ้าตัวน้อยของเราสักตัวสิ"
ทำไมเขาถึงนึกไม่ถึงนะ?
ยังไงถังถังก็ดีกว่า เขานึกไปได้แม้กระทั่งลูกของพวกเขาสองคน
ถังถังรักเขามากจริง ๆ
เสิ่นซิวเหนียนกลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่เลย
เจียงถัง: ?
เธอเขินหน้าแดง เงยหน้ามองเสิ่นซิวเหนียนด้วยความสงสัย
เสิ่นซิวเหนียนเป็นแบบนี้ได้ยังไง ทำไมเขาพูดว่าเป็นลูกของพวกเขาสองคนล่ะ?
เจียงถังเขินมาก
เสิ่นซิวเหนียนมองเธอ เลิกคิ้ว ยังไง? ที่ถังถังพูดว่าเป็นลูก ไม่ใช่ลูกของพวกเขาสองคนหรือไง?
เจียงถังเผชิญหน้ากับสายตาของเสิ่นซิวเหนียน พยักหน้าอย่างว่านอนสอนง่าย พูดเสียงเบา "ใช่แล้ว เป็นลูกของเรา"
เธอมั่นใจมาก ว่าถ้าเธอกล้าพูดว่าไม่ใช่ เธอคงต้องแย่แน่
เสิ่นซิวเหนียนพอใจแล้ว
ระบบ: ฮือออ จู่ ๆ ก็มีทั้งแมวและเสือดาว
แมวและเสือดาว ถ่งถ่งอยากมีชีวิตที่สมบูรณ์สักครั้ง
เสิ่นซิวเหนียนจูงมือเจียงถัง "เธออยากให้ลูกของเราเป็นแบบไหน?"
เขาอยากรู้จริง ๆ ว่าเจียงถังจะเลือกตุ๊กตาแบบไหนเป็นลูก
เจียงถังถามความเห็นของถ่งถ่งในหัว "ถ่งถ่ง เธออยากได้รูปร่างแบบไหน?"