เสิ่นซิวเหนียนขับรถไปถึงร้านอาหารที่นัดไว้ได้ไม่นาน
เจียงถังมองดู นี่เป็นคฤหาสน์ส่วนตัว ตกแต่งโทนโบราณคลาสสิก ดูยังไงก็รู้ว่าหรูหราแบบคนมีเงินเก่า
เสิ่นซิวเหนียนจูงมือเจียงถังเดินเข้าไป
เจียงถังอดยิ้มไม่ได้ ทุกครั้งเขาจะจูงมือเธอ แล้วเธอก็จะรู้สึกอุ่นใจ
ทั้งคู่เดินเข้าไปในห้องส่วนตัวตามพนักงาน เสิ่นซิวอวี๋มาถึงแล้ว เธอเห็นเจียงถังก็ยิ้มทักทาย "ถังถัง เจอกันอีกแล้วจ้า"
"สวัสดีพี่สาว" เจียงถังทักทายอย่างว่าง่าย
เสิ่นซิวอวี๋มุมปากเผยอยิ้ม เสียงของถังถังหวานจริง ๆ
ฟังเพราะ ชอบมาก
สามคนสั่งอาหารเสร็จก็นั่งคุยกัน เสิ่นซิวอวี๋เอ่ยถึงฟู่ถิงโจว เธอปลอบเจียงถัง "ถังถัง ฟู่ถิงโจวไปตามหาเธอแบบงง ๆ เธอตกใจไหมจ๊ะ?"
เจียงถังพูดเสียงเบา "ก็โอเค เขาแปลก ๆ อยู่จริง"
เสิ่นซิวอวี๋ปลอบเธอ "ไม่ต้องกังวลนะ"
เธอเล่าเรื่องที่ลู่อวี่ตามจีบคุณหนูจู้ให้ฟังอีกรอบ
เธอยังบอกเจียงถังด้วย "ถังถัง ตระกูลเสิ่นของเราไม่มีความจำเป็นต้องผูกสัมพันธ์ทางการแต่งงาน ความรักและการแต่งงานของเสี่ยวเหนียนต้องตัดสินใจด้วยตัวเองแน่นอน เธอวางใจได้เลย"
เจียงถังใจอ่อน เสิ่นซิวเหนียนอธิบายกับเธอชัดเจนแล้ว แต่เสิ่นซิวอวี๋กลับยังอธิบายซ้ำอีกครั้ง
ที่เธอย้ำแบบนี้ เพื่อให้เธอวางใจใช่ไหมนะ?
เจียงถังมองเธอ ใบหน้ายิ้ม พูดเสียงอ่อน "พี่สาว หนูรู้แล้วค่ะ"
เสิ่นซิวอวี๋รู้สึกว่าเธอยิ้มน่ารักมาก ทนไม่ไหว ยื่นมือจะหยิกแก้มเธอ
เสิ่นซิวเหนียนเผลอยื่นมือไปกันโดยไม่รู้ตัว แต่พอมือยื่นออกไปก็ชะงัก