เจียงถังลืมตามองเกล็ดหิมะที่โปรยปรายลงมา เกล็ดหิมะตกลงบนใบหน้าและร่างกายของเธอ เธอไม่ขยับตัวเลยแม้แต่นิด แม้แต่ขนตายังไม่กะพริบ
นี่คือหิมะแรกของฤดูหนาวปีนี้ หิมะแรก ช่างโรแมนติกเหลือเกิน
เธออดคิดถึงเมื่อไม่กี่วันก่อนไม่ได้ เธอยังนัดกับถ่งถ่งไว้ว่า ตอนหิมะแรก เธอ ถ่งถ่ง และเสิ่นซิวเหนียน จะใส่ผ้าพันคอและถ่ายรูปด้วยกันเยอะ ๆ เลย
ถ่งถ่งบอกว่ามันไม่เคยเห็นหิมะ และรอคอยหิมะแรกนี้มาก
หิมะแรกสื่อถึงความสวยงามและโรแมนติก แต่เจียงถังรู้สึกว่าหิมะแรกครั้งนี้มาผิดเวลา
มันมาหลังจากถ่งถ่งตายไปแล้ว
ถ่งถ่งมาไม่ทันหิมะแรก ทั้งที่มันรอคอยมากแท้ ๆ
เจียงถังกอดถ่งถ่งไว้ในอ้อมแขน น้ำตาไหลรินไร้เสียงตามหางตา
ถ่งถ่งของเธอ ลูกรักของเธอ
เธอยังไม่ได้เป็นแม่ แต่กลับต้องมาประสบกับความเจ็บปวดจากการสูญเสียลูกแล้ว
คงไม่มีความเจ็บปวดไหนบนโลกที่สาหัสไปกว่านี้อีกแล้ว
เหมือนลูกธนูนับแสนปักทะลุกลางใจ ก็แค่นี้แหละ
เจ็บ มันเจ็บจริง ๆ เป็นความเจ็บปวดที่เธอเกินจะรับไหว
เจียงถังลืมตาค้าง ตรงหน้ามืดลงเรื่อย ๆ สติสัมปชัญญะจมดิ่งสู่ความมืดมิด
หน่วยประมวลผลของระบบหลักทำงานด้วยความเร็วสูง มันพาตัวเจียงถังออกไปโดยตรง
เจียงถังกับนางเอกคนเดิมคือบั๊กสองตัวที่รันชนกัน
เมื่อเจียงถังไม่สามารถยอมรับการลบนางเอกคนเดิมได้ ก็ให้เจียงถังตายจากไปซะ บางทีเนื้อเรื่องจะได้กลับสู่ร่องรอยที่ควรเป็น
ถ้าเนื้อเรื่องกลับสู้ร่องรอยเดิมได้ นางเอกคนเดิมก็ไม่ต้องถูกลบ และเนื้อเรื่องก็จะไม่พัง