เสิ่นซิวเหนียนเหม่อไปชั่วขณะ
ตั้งสติได้
แล้วก็เหม่ออีก
ตั้งสติได้
ไม่ไหว ก็ยังเหม่ออยู่ดี
เจียงถังสวยขนาดนี้ได้ยังไง? ตอนนี้เธอสวยในแบบที่แตกต่างจากเดิมอย่างสิ้นเชิง
เสิ่นซิวเหนียนรู้สึกว่าหัวใจเต้นเหมือนจะควบคุมไม่ได้
เขามองตาของเจียงถังด้วยความเหม่อลอย อยากจะจมลงในแววตาคู่นั้นและดิ่งลึกลงไปตลอดกาล
เจียงถังใจคอไม่ดีเล็กน้อย ทำไมเสิ่นซิวเหนียนถึงไม่พูดเลย?
เสิ่นซิวเหนียนไม่พูด เธอก็ไม่พูด
พวกเขาจ้องหน้ากันอย่างนี้ ไม่มีใครละสายตาไปไหน
การสบตาคือการจูบกันทางจิตวิญญาณ
เสิ่นซิวเหนียนพ่ายถอยก่อน
เขาหลบสายตาลงก่อน แล้วค่อย ๆ ถอนหายใจออกมาเบา ๆ ยกมือขึ้นดึงคอเสื้อ เขามองเจียงถังต่อไปไม่ได้แล้ว
ไม่อย่างนั้น เขาจะอดใจไม่ไหวที่จะ... นั่นมันอุกอาจเกินไป