เสิ่นซิวเหนียนชกหมัดด้วยสีหน้าเรียบเฉย หมัดของเขาทั้งเร็วและหนักแน่น ทุกหมัดที่ปล่อยออกมามาพร้อมกับแรงลมที่ฉีกอากาศ
ฟู่ถิงโจวถูกต่อยจนถอยกรุด เข่าทรุดลงไปคุกเข่าบนพื้นโดยตรง ไม่มีทางสู้ได้เลย
คนขับรถของฟู่ถิงโจวได้สติ รีบเข้ามาช่วย รับหมัดแทนฟู่ถิงโจว
ฟู่ถิงโจวได้โอกาสหายใจ เขาเอามือปิดจมูกที่เลือดไหล รู้สึกโกรธแค้นสุดขีด
เสิ่นซิวเหนียนคือฝันร้ายของคนรุ่นเดียวกัน เขาอายุมากกว่าเสิ่นซิวเหนียน แต่ก็ยังหนีไม่พ้นเงาของเสิ่นซิวเหนียน
เสิ่นซิวเหนียนฉลาดกว่าเขา ฐานะทางบ้านดีกว่าเขา พวกผู้ใหญ่เอ่ยถึงเสิ่นซิวเหนียนก็มักจะชมจากใจจริง ราวกับว่าเสิ่นซิวเหนียนคือคนที่ยอดเยี่ยมที่สุด
ในใจเขาไม่ยอมรับเลยสักนิด
เขาแอบเปรียบเทียบตัวเองกับเสิ่นซิวเหนียน น่าเสียดาย เรื่องเรียนก็สู้ไม่ได้ ขี่ม้าก็สู้ไม่ได้ ตอนนี้แม้แต่ต่อยตีก็ยังสู้ไม่ได้
เสิ่นซิวเหนียนเหนือกว่าเขาทุกด้านจริง ๆ
ศักดิ์ศรีอันน่าสมเพชของฟู่ถิงโจวรับเรื่องนี้ไม่ได้ เขาสั่งให้คนขับรถลงมือเล่นงานเสิ่นซิวเหนียนพร้อมกับเขา
เสิ่นซิวเหนียนเตะฟู่ถิงโจวล้มลงไปกองกับพื้น สีหน้าเย็นชา คิ้วตาดุดัน เลือดไม่กี่หยดกระเด็นใส่แว่นกรอบเงินของเขา ภาพตรงหน้ากลายเป็นสีแดงหม่น เขาลงมือโหดเหี้ยม หนึ่งต่อสองก็ไม่เป็นรอง
คนเก่งทำอะไรก็เก่งไปหมด การต่อสู้ก็เช่นกัน
ฟู่ถิงโจวถูกซ้อมจนลุกไม่ขึ้น
เจียงถังได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวในห้องเรียน จึงพาดตัวไปที่หน้าต่างดู กลับเห็นฟู่ถิงโจวกับอีกคนรุมเล่นงานเสิ่นซิวเหนียน!
“เสิ่นซิวเหนียน!”