เจียงถังคิดจริงจังแล้ว การร้องเพลงเป็นเพียงแค่งานอดิเรกของเธอเท่านั้น
สิ่งที่เธอรักจริง ๆ ยังคงเป็นการออกแบบเสื้อผ้า
"ฉันยังชอบทำเสื้อผ้าอยู่ดี ต่อจากนี้ฉันก็จะทำชุดตุ๊กตาต่อไป"
เสิ่นซิวเหนียนได้ยินก็รู้สึกสงสัยขึ้นมา "เธอไม่ชอบทำเสื้อผ้าคนจริง ๆ หรือไง"
"เปล่าหรอก" เจียงถังอธิบาย "การเข้าวงการแฟชั่นต้องใช้เงินเยอะ ฉันมีเงินไม่มากพอ มันยากที่จะทำชื่อเสียงในวงการแฟชั่นได้ แต่วงชุดตุ๊กตาไม่เหมือนกัน แค่ทำออกมาดีก็ต้องมีคนซื้อ ฉันแค่ทำชุดตุ๊กตาก็กาตัวเองได้แล้ว"
เสิ่นซิวเหนียนฟังแล้วรู้สึกจุกแปลก ๆ ถังถังต้องทำชุดตุ๊กตาเพื่อปากท้องตัวเองงั้นเหรอ?
ดูและช่วงที่ผ่านมาชีวิตเธอลำบากมากจริง ๆ
เขาพูดเสียงจริงจัง "ถังถัง เธอไม่ต้องกังวลเรื่องเงินเลย เธแค่ต้องคิดว่าความฝันเกิดของเธออกคืออะไร ฉันจะสนับสนุนเธอเปล่าแรง"
เจียงถังได้ยินก็มองเสิ่นซิวเหนียนเหม่อ
เสิ่นซิวเหนียนมองเธอแล้วพูดแบบจริงจัง "ถังถัง ถ้าเธอไม่ยอมใช้เงินฉัน ฉันจะน้อยใจมาก โปรดรัวบัตรแบล็กการ์ดของฉันได้ตามสบายได้ไหม"
เจียงถังนึกถึงยอดเงินในบัตรดำของเสิ่นซิวเหนียน เธอก็ยิ้มออกมา เสิ่นซิวเหนียนสมมีเงินพอจะพูดแบบนีจริงสิ แต่เมื่อใต้คิดถึงว่าอีกหนึ่งปีก็ต้องเลิกกัน เธอกับยิ้มไม่ออกอีกแล้ว
ถ่งถ่งงสงสัย "ถังถัง เธอไม่สบายใจอะไรหรือ"
เจียงถัง: "ฉันแค่นึกถึงอีกหนึ่งปีจะต้องเลิกกันแล้วรู้สึกเสียใจมาก"
ถ่งถ่งคิดแท่งที่จะปลอบใจเธอ มันรู้สึกได้ว่า ครั้งนี้ถังถังเสียใจมากกว่าครั้งไหน ๆ ที่ผ่านมา